คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ของโจทก์ไปขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘,๒๙๔
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งให้ยกข้อหาโจทก์เสีย
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์นำพะยานสืบในชั้นไต่สวน ๒ คนและอ้างสำนวนการสอบสวนประกอบ คดีของโจทก์ยังไม่มีมูลพอที่จะรับพิจารณา จึงพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลล่างว่า คำให้การของพะยานชั้นเจ้าพนักงานสอบสวนนั้นโดยลำพังแล้ว จะฟังเป็นพะยานหลักฐานในชั้นศาลไม่ได้ แม้ในชั้นไต่สวนมูลฟ้องก็รับไม่ได้เช่นเดียวกัน เพราะมิใช่เป็นคำพะยานที่ได้ให้การต่อหน้าศาล
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
