Supreme Court Judgment No. 1525/2497

พ.ศ. 2497 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

บุตรสาวผู้ตายหนีตามจำเลย ผู้ตายตามไปทัน ใช้ไม้ตีบุตรสาว จำเลยขอร้องผู้ตายกลับตีจำเลย จำเลยจึงใช้สนับมือชกผู้ตาย ผู้ตายเงื้อมีดที่ถือจะฟันจำเลยจำเลยจับมือมีดหลุดตกพื้นดิน ผู้ตายก้มลงจะเก็บแต่จำเลยไวกว่าแย่งมีดไว้ได้แล้วใช้มีดฟันผู้ตาย 2 ทีถึงตายเมื่อปรากฏว่าขณะจำเลยแย่งมีดได้จากผู้ตายผู้ตายไม่มีโอกาสจะต่อสู้ หากจำเลยจะยับยั้งไม่ใช้มีดนั้นฟันผู้ตายให้ตายก็ได้ แต่จำเลยหาละการอันควรเว้นไม่ ดังนี้การกระทำของจำเลยหาใช่การป้องกันไม่

Provisions the court ruled on

กฎหมายลักษณะอาญา Section 55 กฎหมายลักษณะอาญา Section 249

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้สนับมือและมีดทำร้ายนายพะนะอุตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษจำเลยภาคเสธว่าป้องกันตัวศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยกระทำการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุพิพากษายกฟ้อง ปล่อยจำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยฆ่าผู้ตายโดยบันดาลโทสะเพราะผู้ตายทำร้ายจำเลยก่อน การกระทำของจำเลยไม่เข้าลักษณะป้องกันตัว พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 ให้จำคุกจำเลย 15 ปี ลดตามมาตรา 55 เหลือ 6 ปี 7 เดือนและปรานีลดตามมาตรา 59 อีก 2 ปี 6 เดือน คงจำคุกจำเลย 5 ปีจำเลยฎีกาทางพิจารณาได้ความว่านางเข่ดูบุตรสาวผู้ตายตามจำเลยไปในทางชู้สาว ผู้ตายตามไปทัน จึงใช้ไม้โตขนาดเหรียญ 2 สลึง ยาวศอกเศษตีนางเข่ดู จำเลยเข้าห้ามและขอร้อง

ผู้ตายไม่ฟังและใช้ไม้ตีศีรษะจำเลย1 ที ที่กลางหลังหลายทีจนไม้หัก จำเลยใช้สนับมือชกตอบไปถูกหน้าและศีรษะผู้ตาย ๆ เงื้อมีดที่ถือจะฟันจำเลย ๆ จับมือผู้ตายไว้มีดหลุดยังพื้นดิน ผู้ตายก้มลงจะเก็บ แต่จำเลยไวกว่าแย่งมีดได้แล้วใช้มีดนั้นฟันผู้ตาย 2 ที แล้วหนีไปศาลฎีกาเห็นว่าที่จำเลยแย่งมีดได้จากผู้ตาย ๆ ไม่มีโอกาสจะต่อสู้ หากจำเลยจะยับยั้งไม่ใช้มีดนั้นฟันผู้ตายให้ตายก็ได้แต่จำเลยก็หาละการอันควรเว้นไม่ ดังนี้การกระทำของจำเลยหาใช่การป้องกันตัวไม่

Result

พิพากษายืน

Matter details

Panel of judges: ทรงนิติกรณ์ · เลขวณิชธรรมวิทักษ์ · ชวน สิงหลกะ
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 1242/2503

ผู้ตายไปลอบดักทำร้ายและได้ลงมือต่อยเตะจำเลยก่อนนั้น นับว่าจำเลยได้ถูกกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมแล้ว ฉะนั้น เมื่อจำเลยชักหลาวออกมาไล่ทำร้ายและแทงผู้ตาย การกระทำของจำเลยจึงเข้าอยู่ในล…

Supreme Court Judgment No. 1945/2500

จำเลยกับผู้เสียหายต่างรักใคร่กับหญิงคนรักคนๆ เดียวกันคนรักถูกผู้ปกครองต่อว่าเสียใจวิ่งขึ้นบนห้อง จำเลยตามขึ้นไป ผู้เสียหายตามขึ้นไปภายหลัง ถามจำเลยว่ามึงมาใหญ่โตที่นี่หรือ จำเลยยกมือไหว้ว่ามีอะไรสั่งส…

Supreme Court Judgment No. 1818/2499

การที่ผู้ตายถือมีดพร้าขึ้นไปบนเรือน แสดงกริยาจะทำร้ายเขาโดยไม่มีเหตุสมควรเช่นนี้ย่อมถือได้ว่าเป็นการข่มเหงเขาอย่างร้ายแรงโดยไม่เป็นธรรมตาม มาตรา 55ในคดีอาญาเมื่อข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายปรากฏในท้องสำนว…

Supreme Court Judgment No. 1446/2498

การที่ผู้ตายใช้เท้าถีบจำเลยก่อน จำเลยจึงวิ่งไปเอาหอกในเรือนห่างเพียง 1 วาเข้าทำร้ายผู้ตาย ในทันใดนั้น ย่อมเรียกได้ว่าจำเลยถูกกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมจึงบันดาลโทสะขึ้นในขณะนั้นนั่น…

Supreme Court Judgment No. 1047/2498

ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้หนึ่งก่อเหตุท้าทายและชกต่อยจำเลยจำเลยหนีก็ยังไล่ตามจะทำร้ายอีก จำเลยจึงชักมีดแทงไปเช่นนี้ย่อมถือได้ว่าเป็นการยั่วโทสะจำเลยก่อน หาใช่เป็นกรณีวิวาทกันไม่การที่จำเลยถูก…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.