คำฟ้องและคำให้การ
เรื่อง เช่าที่ดิน ขอให้ขับไล่ ได้ความว่าที่ดินที่จำเลยเช่าเป็นของโจทก์ โจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว จำเลยยังขัดขืนไม่ยอมออกไป ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า โจทก์มีอำนาจฟ้อง และฟ้องไม่เคลือบคลุม เพราะที่ดินราชพัศดุเป็นทรัพย์สินของรัฐบาล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นผู้รับผิดชอบตามกฎหมาย ไม่จำต้องบรรยายอำนาจของรัฐมนตรีไว้ ทั้งจำเลยก็รับว่าครบกำหนดสัญญาเช่าแล้ว เมื่อโจทก์ไม่ให้จำเลยเช่าต่อ จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะโต้แย้งได้ พิพากษาให้จำเลยรื้อถอนเรือนโรงรั้วไม้และขนย้ายถังไม้ออกไปจากที่ดินของโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาพิพากษายืน ในข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะได้ความว่าเมื่อคดีนี้อยู่ในระหว่างพิจารณาของศาลอุทธรณ์ ได้มีพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองระยอง พ.ศ. ๒๔๙๙ เป็นเหตุให้ที่ดินที่จำเลยเช่าโจทก์เข้าอยู่ในเขตเทศบาลเมืองระยองก็ตาม ก็เห็นว่าไม่บังเกิดผลให้จำเลยได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ. ๒๔๘๙ ดังจำเลยฎีกามา เพราะสิทธิของโจทก์ที่จะฟ้องจำเลยได้เกิดขึ้นก่อนวันประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนั้น และโจทก์ได้ใช้สิทธินั้นฟ้องจำเลยแล้ว.
