คำฟ้องและคำให้การ
โจทฟ้องว่าจำเลยเปนคนต่างด้าวบังอาดรับจ้างขายถ่านซึ่งมิไช่เปนการขายย่อยไนร้านชำ ขอไห้ลงโทส
จำเลยให้การปติเสธ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์วินิฉัยต้องกันว่า ตามกดหมายห้ามแต่การรับจ้างขายถ่าน เมื่อจำเลยเปนเจ้าของถ่าน หาบถ่านขายเอง จำเลยก็ยังไม่มีความผิด พิพากสายกฟ้องปล่อยจำเลยไป โจทดีกาว่า ตามไบแนบท้ายพระราชกริสดีกา ข้อ ๖ ระบุอาชีพคือ "การรับจ้างขายถ่านเว้นแต่การขายย่อยไนร้านชำ" ดังนี้ นอกจากการขายถ่านย่อนไนร้านชำแล้ว การตั้งฉางขายถ่านเปนอาชีพย่อมเข้าตามความประสงค์ของพระราชกริสดีกานั้นแล้ว สาลดีกาเห็นว่าตามพระราชกริสดีกาที่โจทอ้างระบุอาชีพที่กำหนดไว้สำหรับฉเพาะคนไทยไนเรื่องนี้ก็คือ " การรับจ้างขายถ่าน " เมื่อปรากดว่า จำเลยขายถ่านของตนเองไม่ได้ทำการรับจ้างผู้ไดขายถ่าน จึงไม่เปนการฝ่าฝืนกดหมายที่โจทอ้าง จึงพิพากสายืนตาม
