คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยอาศัยอยู่ในที่ดินของโจทก์แล้วไม่ยอมออก ขอให้ขับไล่ จำเลยต่อสู้ว่า ที่ดินบ้านเรือนรายนี้จำเลยครอบครองมาประมาณ ๓๐ ปี เพราะเป็นที่ดินบ้านเรือนมฤดก
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ขับไล่
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ดินบ้านเรือนนี้เป็นมฤดกตกแก่ขุนนรินทร์ ๆ ตายจึงตกแก่บุตรและภรรยาขุนนรินทร์คือ โจทก์ จำเลยที่ ๑ บุตร และนางละม่อมภรรยาจำเลยที่ ๑ ครอบครองที่ดินตลอดมาเช่นนี้ จำเลยที่ ๑ มีส่วนเป็นเจ้าของที่ดินบ้านเรือนด้วย จำเลยที่ ๒ เป็นภรรยาจำเลยที่ ๑ จะขับไล่จำเลยทั้ง ๒ ไม่ได้
Result
พิพากษายืน