คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดแทงนายจันทาตายโดยเจตนาฆ่า ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และริบมีดของกลางนายเค้าบิดาผู้ตายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม ศาลอนุญาตเดิมจำเลยให้การปฏิเสธ ต่อมาเมื่อสืบพยานโจทก์เสร็จและสืบพยานจำเลยได้ 4 ปาก จำเลยขอให้การรับสารภาพตามฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 จำคุก 15 ปี จำเลยรับสารภาพ ลดโทษให้กึ่งหนึ่งตามมาตรา 78 คงจำคุก 7 ปี 6 เดือน มีดของกลางริบโจทก์ร่วมอุทธรณ์ว่า ศาลชั้นต้นวางโทษเบาไป และจำเลยรับเพราะจำนนต่อพยานโจทก์ จึงไม่ควรลดโทษ อีกทั้งศาลชั้นต้นยังไม่สั่งอนุญาตให้จำเลยถอนคำให้การเดิม ต้องถือว่าจำเลยคงปฏิเสธฟ้องอยู่ตามเดิมศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เฉพาะข้อลดโทษเป็นว่า ให้ลดโทษ1 ใน 3 คงจำคุก 10 ปีโจทก์ร่วมฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยหนักกว่านี้อีกและว่า การแถลงรับสารภาพภายหลังเป็นการแก้ไขคำให้การเดิมที่ปฏิเสธ ศาลชั้นต้นยังไม่สั่งอนุญาต ต้องถือว่าจำเลยคงปฏิเสธอยู่ตามเดิมเรื่องการวางโทษ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีเหตุที่ควรจะเปลี่ยนแปลงส่วนข้อที่โจทก์ร่วมฎีกาว่า จำเลยให้การปฏิเสธในชั้นแรกแล้วกลับรับสารภาพในภายหลังโดยศาลชั้นต้นยังไม่สั่งอนุญาตให้ถอนคำให้การเดิม ต้องถือว่าจำเลยคงปฏิเสธอยู่ตามเดิม นั้นศาลฎีกาเห็นว่า การที่จะต่อสู้คดีหรือรับสารภาพเป็นสิทธิของจำเลยในชั้นสอบสวน เมื่อผู้ต้องหาเต็มใจให้การอย่างใด ก็ให้จดคำให้การไว้ ในชั้นศาลจำเลยจะต่อสู้คดีอย่างใด ก็ให้จดคำให้การไว้เช่นเดียวกัน เมื่อจำเลยให้การปฏิเสธแล้วจะกลับรับสารภาพก็ทำได้ไม่จำต้องให้ศาลอนุญาตเสียก่อน ศาลฎีกาพิพากษายืน
