เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยทั้ง ๕ คนนี้สมคบกันลักเล่นการพะนันโปกำ โดยนายยิ้มจำเลยเป็นคนคอยดูต้นทางนายเหลือจำเลยเป็นหัวเบี้ย ศาลชั้นต้นลงโทษนายพลอย นายช่วง นายสี นายเหลือจำเลยตาม พ.ร.บ.การพะนัน พ.ศ.๒๔๗๘ ม.๑๒ นายยิ้มจำเลยซึ่งเป็นคนดูต้นทางมิให้ตำรวจมาจับ มีผิดตาม พ.ร.บ.การพะนัน ม.๑๒ ประกอบด้วยกฎหมายอาญามาตรา ๖๕ ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงเช่นเดียวกับศาลชั้นต้น แต่แก้ข้อที่ศาลชั้นต้นยกกฎหมายอาญา ม.๖๕ ฐานอุดหนุนผู้กระทำผิดเป็นบทลงโทษสำหรับนายยิ้มจำเลย เพราะนายยิ้มก็อยู่ในฐานะเป็นผู้จัดการให้การเล่นการพะนันตามพ.ร.บ.การพะนัน ม.๑๒ ซึ่งกำหนดโทษแรงกว่าผู้แทงหรือลูกค้า เรื่องนี้ศาลชั้นต้นวางโทษนายยิ้มจำเลยเบากว่าอัตราคั่นต่ำ แต่โจทก์ไม่อุทธรณ์จึงแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ยกกฎหมายอาญามาตรา ๖๕ เสียนอกนั้นให้บังคับตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
