Supreme Court Judgment No. 1614/2498

พ.ศ. 2498 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

คดีที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม มาตรา 256 โดยกล่าวว่าจำเลยที่ 1 ใช้ขวานทำร้ายจำเลยที่ 2 เป็นบาดแผลสาหัสประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าเกินกว่า 20 วันและส่งรายงานชันสูตรบาดแผลมาด้วย จำเลยรับสารภาพตามฟ้องทุกประการ ดังนี้ ศาลย่อมต้องฟังข้อเท็จจริงว่าเป็นสาหัสตาม มาตรา 256(8) และพิพากษาคดีไปได้เลยตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176เมื่อศาลพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยไม่เกิน 2 ปี หากได้พิเคราะห์ถึงสภาพความผิดและเหตุผลต่างๆ แล้วเห็นเป็นการสมควร ศาลจะให้รอการลงโทษจำเลยไว้ไม่เกิน 5 ปีก็ได้ตาม มาตรา 41(ที่แก้ไข)

Provisions the court ruled on

กฎหมายลักษณะอาญา Section 254 กฎหมายลักษณะอาญา Section 256 กฎหมายลักษณะอาญา Section 41 ป.วิ.อ. Section 176 ป.อ. Section 254 ป.อ. Section 256 ป.อ. Section 41

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองวิวาททำร้ายซึ่งกันและกัน โดยจำเลยที่ 1 ใช้ขวานฟันจำเลยที่ 2 บาดเจ็บสาหัสเพราะต้องทนทุกขเวทนากล้าเกิน 20 วัน จำเลยที่ 2 ใช้พร้าฟันจำเลยที่ 1 มีบาดเจ็บขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 254, 256, 27 จำเลยทั้งสองรับสารภาพผิดตามฟ้อง โจทก์ไม่สืบพยานส่งรายงานชันสูตรบาดแผล 2 ฉบับศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 254, 59 คงจำคุกคนละ 15 วันโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ตาม มาตรา 256ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ 1 ตามมาตรา 256(8), 59 มีกำหนด 1 ปีจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าตามฟ้องได้บรรยายข้อเท็จจริงไว้ชัดแล้วว่าจำเลยที่ 1 ใช้ขวานทำร้ายจำเลยที่ 2 เป็นบาดแผลสาหัสมีอาการประกอบด้วยทุกขเวทนากล้าไม่สามารถจะประกอบการหาเลี้ยงชีพได้ดังปกติเกินกว่า 20 วัน และจำเลยก็ให้การรับสารภาพตามฟ้องทุกประการ ไม่ติดใจคัดค้านแต่อย่างใด ศาลย่อมพิพากษาคดีได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 176

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ฐานทำร้ายร่างกายบาดเจ็บสาหัสชอบแล้ว เมื่อพิเคราะห์สภาพความผิดและเหตุผลต่าง ๆแล้วกรณีมีเหตุสมควรให้รอการลงโทษจำเลยที่ 1 ไว้ก่อนจึง

Result

พิพากษาแก้เป็นว่าให้รอการลงโทษจำเลยที่ 1 ไว้มีกำหนด2 ปีตาม มาตรา 41 ที่แก้ไขเพิ่มเติม นอกนั้นคงยืน

Matter details

Panel of judges: ดุลยทัณฑ์ชนาณัติ · ดุลยพากย์สุวมัณฑ์ · มนูกิจวิมลอรรถ
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 1093/2498

แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพตามฟ้อง ศาลก็จะรับฟังลงโทษนอกเหนือไปจากความจริงหาได้ไม่ฟ้องว่าผู้เสียหายบาดเจ็บถึงทุพพลภาพและทนทุกข์เวทนาถ้าไม่สามารถประกอบอาชีพได้ดังปกติเกินกว่า 20 วัน จำเลยรับสารภาพตามฟ้อง…

Supreme Court Judgment No. 90/2500

จะอ้างแต่เพียงว่าบาดเจ็บของจำเลยทั้งสองถูกอะไรไม่ปรากฎ แต่ผลเกิดจากจำเลยทั้งสองชกต่อยและกอดปล้ำทำร้ายร่างกายซึ่งกันและกันยืนยันขอให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.อาญา ม.254,256 ไม่ได้

Supreme Court Judgment No. 1791/2497

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสองฝ่ายแต่ละฝ่ายได้สมคบกันทำร้ายอีกฝ่ายหนึ่ง จำเลยทุกคนรับตามฟ้อง ข้อเท็จจริงต้องฟังว่าจำเลยทุกคนเข้าวิวาทต่อสู้กันไม่ปรากฏว่า ใครทำใครความผิดจำเลยจึงต้องด้วยกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 25…

Supreme Court Judgment No. 646/2490

เจ้าทุกข์ถูกกลุ้มรุมทำร้ายมาก่อนและกำลังวิ่งไล่กันมา จำเลยวิ่งข้ามถนนไปตีเจ้าทุกข์โดยไม่ปรากฏว่าได้มีการสมคบหรือคนร้ายได้เรียกร้องให้ช่วยทำร้ายเจ้าทุกข์ ดังนี้จำเลยคงมีผิดแต่เฉพาะกรรมที่จำเลยได้กระทำล…

Supreme Court Judgment No. 286/2490

โจทก์สืบว่าผู้ถูกทำร้ายทำงานไม่ได้เกินกว่า 20 วันแต่ไม่ปรากฏว่า เป็นงานประกอบการหาเลี้ยงชีพตามปกติหรืองานอะไรนั้น จะลงโทษฐานทำร้ายถึงสาหัส ตาม มาตรา256(8) ไม่ได้

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.