คำฟ้องและคำให้การ
คดีได้ความว่า นายเฮียงจำเลยฉุดคร่านางสาวป่วนขึ้นบนเรือนจะเอาเข้าห้อง นางสาวป่วนดิ้น ไม่ยอมเข้า นางแก้วจำเลยผู้เป็นมารดานายเฮียง จึงมาช่วยดันนางสาวป่วนเข้าไปในห้อง แล้วนายเฮียงกอดปล้ำจะให้นางสาวป่วนนอน แต่นางสาวป่วนดิ้นลุกขึ้นยืน นายทำนายสานจำเลยเข้าไปในห้องขวางประตู ไม่ให้นางสาวป่วนออก ต่อมาพี่ชายนางสาวป่วนจึงมารับนางสาวป่วนกลับไป โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยศาลชั้นต้นเห็นว่า นายเฮียง นายทำ นายสานผิดตามมาตรา 270จำคุกนายเฮียง 3 เดือน นายทำนายสานคนละ 1 เดือน นางแก้วพยานหลักฐานไม่พอ ให้ปล่อยตัวไปนายตุ่นโจทก์ และจำเลยที่ต้องโทษอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่นายเฮียงฉุดคร่านางสาวป่วนไปนั้นแม้จะฟังว่า
มีเจตนาจะเอาเป็นภริยาก็เป็นผิดตามมาตรา 276 ตามนัยฎีกาที่ 960/2480 และนางแก้วมารดาได้ช่วยผลักดันนางสาวป่วนเข้าห้อง ต้องมีผิดฐานสมรู้กับนายเฮียง ในฐานความผิดตามมาตรา 276, 65 ด้วยสำหรับข้อหาอีกข้อหนึ่ง ศาลอุทธรณ์ฟังว่านายเฮียงจำเลยได้จับมือถือแขนนางสาวป่วนในที่สาธารณสถาน มีผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่ง จึงพิพากษาแก้ว่า นายเฮียงจำเลยผิดตามมาตรา 276, 270 กระทงหนึ่ง ให้จำคุก 9 เดือน กับผิดตามมาตรา 246 อีกกระทงหนึ่งให้จำคุก 1 เดือน รวม 2 กระทงเป็นโทษจำคุก 10 เดือน นางแก้วผิดตามมาตรา 276, 65 ให้จำคุก 6 เดือน ลดฐานปรานีกึ่งหนึ่งคงจำคุก 3 เดือน และให้รอการลงอาญาไว้ นอกนั้นคงยืนนายเฮียง นางแก้ว
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยข้อวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์
Result
จึงพิพากษายืน
