คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า ผู้ตายพูดยั่วโทสะจำเลยว่าใคร ๆ ก็รู้ว่าภรรยาจำเลยท้องกับผู้ตาย จำเลยอดโทสะไม่ได้ จึงใช้มีดฟันศีรษะผู้ตายโดยแรงหนึ่งที สมองแตกช้ำทั่งไป ผู้ตาย ๆ เพราะพิษบาดแผลดังนี้ ศาลเดิมวาง ม. ๒๔๙-๕๕ จำคุก ๗ ปี ๖ เดือน ศาลอุทธรณ์ แก้วางม. ๒๕๑ -๕๕ จำคุก ๓ปี ๖ เดือน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามลักษณบาดแผลที่จำเลยกระทำแสดงว่าจำเลยจะให้ตาย จึงตัดสินยืน ตามศาลเดิม
