คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเช่าตึกแถวโจทก์ สัญญาเช่าสิ้นอายุแล้ว จำเลยผิดนัดหลายคราวขอให้ขับไล่
จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสืบพยานโจทก์แล้ว ระหว่างสืบพยานจำเลย ผู้ร้องซึ่งเป็นห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเจริญศิลป์การพิมพ์ยื่นคำร้องขอเข้าเป็นจำเลยร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งในชั้นแรกอนุญาต ผู้ร้องจึงยื่นคำให้การปฏฺเสธและฟ้องแย้งขึ้นมาด้วย โจทก์คัดค้าน
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งว่าการเข้าเป็นจำเลยร่วมและฟ้องแย้งของผู้ร้องเป็นเพียงทำให้คดีชักช้าในการพิจารณาเท่านั้น จึงให้เพิกถอนคำสั่งที่อนุญาตให้ผู้ร้องเข้าเป็นจำเลยร่วมและไม่รับคำฟ้องแย้ง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่า เพราะจำเลยผิดสัญญาเช่า ตามสำเนาท้ายฟ้องซึ่งจำเลยเป็นผู้เช่าจากโจทก์และสัญญาก็สิ้นอายุแล้ว การที่ผู้ร้องอ้างว่าผู้ร้องอยู่ในห้องเช่ารายนี้โดยอาศัยสิทธิตามสัญญาที่นายชองทำกับผู้แทนโจทก์อีกฉบับหนึ่ง ไม่เกี่ยวข้องกับสัญญาที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีนี้เลย จึงเป็นการกล่าวอ้างสิทธิตามสัญญาอีกอันหนึ่ง ต่างเรื่องต่างรายจากสัญญาที่จำเลยทำกับโจทก์อันเป็นมูลฟ้องในคดีนี้ ถึงแม้โจทก์จะบรรยายว่าจำเลยเช่าห้องรายนี้เพื่อการค้า และจำเลยได้ยกป้ายชื่อร้านค้าว่าห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลเจริญศิลป์การพิมพ์ ซึ่งเป็นชื่อของผู้ร้อง ก็เป็นแต่บรรยายให้เห็นว่าจำเลยเช่าเพื่อการค้า มิได้ทำให้ผู้ร้องกลายเป็นคู่สัญญามีสิทธิและหน้าที่ต่อโจทก์ขึ้นมาตามสัญญาที่โจทก์ฟ้องนั้น ผู้ร้องมีสิทธิตามสัญญาที่ผู้ร้องอ้างว่าได้ทำกับนายมณีพันธ์ไว้อย่างไร เป็นส่วนได้เสียนอกเหนือจากสัญญาที่โจทก์ฟ้องจำเลยในคดีนี้ ไม่มีเหตุที่จะร้องสอดเข้ามาในคดีนี้ได้
Result
พิพากษายืน ยกฎีกาผู้ร้อง
