คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีไม้แปรรูปหวงห้ามตามพระราชกฤษฎีกากำหนดไม้หวงห้าม พ.ศ. 2497 มาตรา 4 ไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาตและขอให้ริบไม้ของกลางจำเลยให้การปฏิเสธ อ้างว่าเป็นไม้เก่าของจำเลยศาลชั้นต้นฟังว่า ไม้แปรรูปของกลางจำนวนเนื้อไม้ 0.72 ลูกบาศก์เมตรส่วนหนึ่งตามที่โจทก์ฟ้องเป็นไม้ที่ไม่อยู่ในสภาพสิ่งปลูกสร้าง และจำเลยครอบครองไว้โดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม้แปรรูปของกลางนอกนั้นเป็นสิ่งปลูกสร้างบ้านจำเลยอย่างถาวร จำเลยไม่มีความผิดที่มีไว้ในความครอบครองซึ่งไม้นั้น พิพากษาให้ลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน แต่ให้รอการลงโทษจำเลยไว้มีกำหนด 1 ปี และให้ริบไม้ของกลางเนื้อไม้ 0.72 ลูกบาศก์เมตรที่ผิดกฎหมายเสียโจทก์อุทธรณ์ว่า
ไม้ของกลางที่ศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยได้ปลูกสร้างบ้านเรือนไว้ถาวรแล้วนั้น ที่จริงจำเลยทำอำพรางไว้ชั่วคราวขอให้ลงโทษจำเลยเต็มตามฟ้องและไม่ควรรอการลงโทษจำคุกจำเลย หรือจะรอการลงโทษจำเลย ก็ขอให้ลงโทษปรับจำเลยอีกสถานหนึ่งด้วยศาลอุทธรณ์เห็นว่า ไม้แปรรูปอีกจำนวนหนึ่ง จำนวนเนื้อไม้0.51 ลูกบาศก์เมตร ซึ่งวางอยู่ใต้ถุนยุ้งข้าว เป็นไม้ที่ไม่อยู่ในสภาพสิ่งปลูกสร้างอีกจำนวนหนึ่ง วินิจฉัยว่าจำเลยมีไม้แปรรูปผิดกฎหมายเพิ่มขึ้นอีก ใช้ดุลพินิจกำหนดโทษปรับจำเลยด้วย พิพากษาแก้ให้ลงโทษปรับจำเลย 500 บาทอีกสถานหนึ่ง นอกจากที่แก้ให้ลงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น กับให้ริบไม้จำนวน 0.51 ลูกบาศก์เมตรอีกด้วยจำเลยฎีกาว่า ไม้จำนวน 0.51 ลูกบาศก์เมตร เป็นไม้ที่จำเลยใช้ทำพื้นล่างของใต้ถุนยุ้งข้าว เป็นสิ่งปลูกสร้างตามกฎหมายศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า
การที่ศาลฟังว่าไม้ของกลางใดมีสภาพเป็นสิ่งปลูกสร้างของจำเลย หรือเป็นไม้ที่จำเลยมีไว้โดยไม่ใช่เป็นสิ่งปลูกสร้างนั้น เป็นการวินิจฉัยข้อเท็จจริง ไม่ใช่ปัญหาข้อกฎหมายเมื่อคดีนี้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นในเรื่องไม้แปรรูปที่จำเลยมีไว้รวมอยู่ด้วยกับบางรายการว่าเป็นไม้ผิดกฎหมายเพิ่มจำนวนขึ้น แม้จะลงโทษปรับจำเลยอีกสถานหนึ่ง ก็เป็นการแก้ไขคำพิพากษาศาลชั้นต้นเล็กน้อยคดีต้องห้ามไม่ให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยฎีกาจำเลย ให้ยกฎีกาจำเลยเสีย
