คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ขอให้ลงโทษจำเลยซึ่งเป็นหัวหน้ากองปกครองท้องถิ่นกรมมหาดไทย ในความผิดต่อตำแหน่งหน้าที่ราชการ ยักยอกทรัพย์ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147, 152, 153, 352, 353, 354ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ววินิจฉัยว่าคดีไม่มีมูลให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาพิพากษายืนในส่วนที่เกี่ยวกับข้อกฎหมาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าตามฟ้องของโจทก์แสดงว่าเงินที่จำเลยรับมอบมานั้นเป็นเงินของรัฐบาล เมื่อจำเลยยังไม่ได้จ่ายให้โจทก์ ก็ยังคงเป็นเงินของรัฐบาลอยู่ หากจำเลยเบียดบังเอาเป็นของตน ก็เป็นการเบียดบังเอาเงินของรัฐบาล โจทก์ไม่ใช่ผู้เสียหายเกี่ยวกับความผิดที่เกิดขึ้นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 147 ส่วนข้อที่โจทก์อ้างว่าโจทก์เสียหายดังกล่าวในฎีกานั้นเป็นการเสียหายที่ไม่ได้รับชำระหนี้อันเป็นผลเสียหายที่ห่างไกลออกไปไม่นับว่าเป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
