คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกเช่าและให้ชำระค่าเช่าที่ค้าง ๒ เดือน ๕๐ บาท จำเลยต่อสู้ว่า การเช่าอยู่ในบังคับพ.ร.บ.ค่าควบคุมค่าเช่า ตามฟ้องของโจทก์ไม่อยู่ในเกณฑ์ที่จะขับไล่จำเลยได้ โจทก์จำเลยขอให้ศาลวินิจฉัยข้อเดียวว่าโจทก์มีอำนาจฟ้องขับไล่ได้หรือไม่
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าจำเลยค้างชำระค่าเช่าเดือนเดียว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่ ให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าตามฟ้องประกอบกับสัญญาท้ายฟ้องฟังได้ว่าจำเลยค้างค่าเช่า ๒ เดือน จึงพิพากษาขับไล่
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาว่าตามฟ้องระบุว่าจำเลยชำระค่าเช่าสืบมา จนถึงเดือนพฤศจิกายน ๒๔๘๖ ฉะเพาะเดือนธันวาคม ๒๔๘๖ ถึงมกราคม ๒๔๘๗ จำเลยยังไม่ได้ชำระให้ ตามสัญญาระบุไว้ว่า ทุก ๆ เดือนผู้เช่ายอมชำระค่าเช่าให้ผู้ให้เช่าภายในวันที่ ๗ ของเดือนใหม่โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๗ มกราคม ๒๔๘๗ ฉะนั้นค่าเช่าสำหรับเดือนมกราคมจึงยังไม่ถึงกำหนดชำระจำเลยจึงค้างชำระค่าเช่าเพียงเดือนเดียว โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง
Result
จึงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น
