คำฟ้องและคำให้การ
เดิมจำเลยได้ทำยอมใช้เงินให้โจทก์ ๕๐๐ บาท แต่จำเลยไม่ปฏิบัติตามสัญญายอมโจทก์จึงนำยึดที่ดินของ พ. จำเลย ๒ แปลง ต.ร้องขัดทรัพย์ว่าที่ ๆ โจทก์ยึดเป็นของผู้ร้อง แต่ปรากฎว่า ต.ผู้ร้องเคยอยู่ในความปกครองของ พ. โดย พ.ได้เลี้ยงดูแลบวชเรียนได้ พึ่งออกจาก พ.ไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ ก่อนที่โจทก์ฟ้อง พ. ต.ก็ทราบว่า พ.เป็นหนี้โจทก์ พ.ได้โอนที่นี้ ให้ ล. บุตรีโดยเสน่หา เมื่อวันที่ ๖/๒/๗๓ ล.โอนขายที่นี้ให้ ต.เมื่อวันที่ ๒๘/๒/๗๓
โจทก์ฟ้อง พ. เมื่อวันที่ ๑๗/๒/๗๓ ซึ่งภายหลังวันโอน ๑๑ วัน ทั้งปรากฎว่าที่นี้ยังอยู่ในความปกครองของ พ.อีกด้วย ศาลฎีกาตัดสินว่า พ.จำเลยโอนที่รายนี้ไปเป็นการสมยอมเพื่อฉ้อเจ้าหนี้ ๆ ขอให้เพิกถอนการโอนได้ตามประมวลแพ่ง ม. ๒๓๗ จึงให้ยกคำร้องขัดทรัพย์เสีย
