เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยแพ้คดีโจทก์ คดีถึงที่สุด โจทก์นำเจ้าพนักงานบังคับคดียึดทรัพย์ของจำเลยที่ 2 กับผู้ค้ำประกัน จำเลยที่ 2 ร้องขอให้ถอนการบังคับคดีอ้างว่าได้ชำระหนี้ให้แก่โจทก์แล้ว ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องของจำเลยที่ 2 จำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์และกำหนดเวลาให้จำเลยที่ 2 นำส่งสำเนาอุทธรณ์ให้แก่โจทก์ แต่จำเลยที่ 2 มิได้นำส่งสำเนาอุทธรณ์ภายในกำหนดเวลาที่ศาลสั่งจึงมีคำสั่งว่าจำเลยที่ 2 ทิ้งอุทธรณ์จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอนำส่งสำเนาอุทธรณ์ใหม่ อ้างว่าไม่มีเจตนาทิ้งอุทธรณ์เพราะไม่ทราบคำสั่งศาลชั้นต้นที่กำหนดเวลาให้ส่งสำเนาอุทธรณ์ศาลชั้นต้นยกคำร้องจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 2 ได้ทราบคำสั่งศาลชั้นต้นที่กำหนดเวลาให้ส่งสำเนาอุทธรณ์แก่อีกฝ่ายแล้ว แต่ที่ศาลชั้นต้นสั่งว่าจำเลยที่ 2 ทิ้งอุทธรณ์นั้น
ศาลชั้นต้นไม่มีอำนาจสั่งสมควรแก้ไขให้ถูกต้อง โดยมีคำสั่งว่าจำเลยที่ 2 ทิ้งอุทธรณ์จำหน่ายคดีจำเลยที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นลงวันที่วันเดียวกับวันที่ลงในอุทธรณ์ คือวันที่ 29 สิงหาคม 2526 ท้ายอุทธรณ์หน้าแรกของจำเลยมีข้อความระบุว่า หมายเหตุข้าพเจ้ารอฟังคำสั่งอยู่ถ้าไม่รอให้ถือว่าทราบแล้ว มีลายมือชื่อทนายจำเลยที่ 2 ในบรรทัดถัดลงมา ต่อจากลายมือชื่อทนายจำเลยที่ 2 มีข้อความว่า ลงบัญชีแล้วและมีลายมือชื่อ ผู้ตรวจลงวันที่วันเดียวกับอุทธรณ์ของจำเลยที่ 2วันที่ 6 เดือนต่อมา เจ้าพนักงานศาลทำรายงานเสนอต่อศาลชั้นต้นว่า จำเลยที่ 2 ไม่มานำส่งสำเนาอุทธรณ์ ซึ่งเป็นวันรุ่งขึ้นภายหลังจากที่พ้นกำหนด 7 วัน ตามคำสั่งศาลชั้นต้น
แสดงว่าข้อความที่ว่าลงบัญชีแล้วท้ายอุทธรณ์หน้าแรกดังกล่าว เจ้าพนักงานศาลได้ลงวันนัดให้นำส่งสำเนาอุทธรณ์ไว้ในบัญชีนัดความของศาลชั้นต้นไว้แล้ว ประกอบกับข้อความนั้นมีวันที่ตรงกับในอุทธรณ์ ย่อมฟังได้ว่าศาลชั้นต้นมีคำสั่งในวันอุทธรณ์นั้นและเจ้าพนักงานศาลนำคำสั่งมาลงในบัญชีนัดความของศาลวันเดียวกันกับที่จำเลยที่ 2ยื่นอุทธรณ์ เมื่อฟังได้ว่าศาลชั้นต้นได้มีคำสั่งกำหนดเวลาให้จำเลยที่ 2 นำส่งสำเนาอุทธรณ์ในวันเดียวกับที่จำเลยที่ 2 ยื่นอุทธรณ์ภายในเวลาราชการดังกล่าวแล้วที่จำเลยที่ 2 ไม่นำส่งสำเนาอุทธรณ์ภายในเวลาที่กำหนด ก็ชอบที่ศาลจะมีคำสั่งจำหน่ายคดีของจำเลยที่ 2 เพราะเหตุทิ้งอุทธรณ์พิพากษายืน.
