คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์นำสืบนอกฟ้องนอกประเด็นรับฟังไม่ได้นั้น เห็นว่า
โจทก์ฟ้อง คดีโดยอ้างว่าโจทก์เป็นเจ้าของสิทธิการเช่าตึกพิพาทให้จำเลยอาศัยทำการค้า ต่อมาทราบว่าจำเลยปลอมแปลงหนังสือมอบอำนาจว่าโจทก์โอนสิทธิการเช่าให้จำเลยซึ่งมิใช่ความจริง ฟ้องของโจทก์เช่นนี้พอแปลความได้ว่าโจทก์ไม่มีเจตนาโอนสิทธิการเช่าให้จำเลยดังที่ปรากฏตามหนังสือมอบอำนาจนั้น
จำเลยให้การโต้แย้งว่า โจทก์มีเจตนาโอนสิทธิการเช่าให้แก่จำเลยและศาลชั้นต้นได้กำหนดประเด็นวินิจฉัยว่า โจทก์มอบอำนาจให้จำเลยโอนสิทธิการเช่าตึกเป็นของจำเลยหรือไม่ ดังนี้ แม้ในชั้นพิจารณาโจทก์จะนำสืบว่า โจทก์ลงลายมือชื่อในหนังสือมอบอำนาจโดยสำคัญผิด ก็เป็นการสืบแสดงว่าโจทก์ไม่มีเจตนาจะโอนสิทธิการเช่าให้จำเลยตามฟ้องหาใช่นำสืบพยานนอกฟ้องนอกประเด็นไม่ที่จำเลยฎีกาว่า
โจทก์ฟ้องตั้งข้อหาว่าจำเลยกระทำละเมิดโดยปลอมแปลงหนังสือมอบอำนาจ แต่โจทก์นำคดีมาฟ้องเกิน1 ปี จึงขาดอายุความนั้น เห็นว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องเรียกคืนสิทธิการเช่าที่โจทก์มีอยู่ตามสัญญาเช่าจากจำเลยผู้อาศัย แม้โจทก์จะมีคำขอท้ายฟ้องให้จำเลยถอนคำขอที่จำเลยทำขอโอนสิทธิการเช่าแก่ผู้อื่น ก็มิใช่เป็นการฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดจะนำอายุความ 1 ปี ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 448 มาบังคับแก่คดีหาได้ไม่ส่วนข้อที่จำเลยฎีกาว่า คดีนี้โจทก์ขอให้สิทธิการเช่าเป็นของโจทก์ตามเดิม โดยกล่าวไว้ในคำบรรยายฟ้อง มิได้ระบุไว้ในคำขอท้ายฟ้องเป็นคำขอบังคับไม่ชัดแจ้ง ที่ศาลพิพากษาให้จำเลยโอนสิทธิการเช่าแก่จำเลย จึงเป็นการพิพากษาเกินคำขอท้ายฟ้อง
ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 142 วรรคแรก นั้น เห็นว่า ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 วรรคสอง บัญญัติไว้เพียงว่าคำฟ้องต้องมีคำขอบังคับ แต่มิได้บัญญัติถึงขนาดว่า คำขอบังคับจะต้องให้ปรากฏไว้เฉพาะในคำขอท้ายฟ้องเท่านั้น การพิจารณาว่าโจทก์ผู้เสนอคดีมีความประสงค์ขอให้ศาลมีคำพิพากษาหรือคำสั่งอย่างใดจึงต้องพิจารณาจากคำฟ้องทั้งฉบับ คดีนี้โจทก์มีคำขอไว้ในคำฟ้องตอนท้ายชัดแจ้งว่า ขอให้ศาลพิพากษาให้สิทธิการเช่ากลับคืนมาเป็นของโจทก์ตามเดิม ถือได้ว่าโจทก์ฟ้องคดีโดยมีคำขอบังคับในข้อนี้ไว้โดยชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 172 วรรคสองแล้ว และที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยโอนสิทธิการเช่าให้โจทก์ก็เพื่อให้การเป็นไปตามคำขอบังคับข้างต้นนั่นเอง หาใช่ศาลพิพากษาให้สิ่งใด ๆเกินไปกว่าหรือนอกจากที่ปรากฏในคำฟ้องไม่พิพากษายืน
