คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ โจทก์ซึ่งเป็นราษฎร ฟ้องคดีอาญาเองขอให้ลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จ ทำให้เสื่อมเสียอิสสระภาพ หมิ่นประ มาท ศาลไต่สวนมูลฟ้องแล้ว สั่งว่าคดีมีมูลนัดชี้สองสถาน ครั้งถึงกำหนดนัด โจทก์ไม่มาศาลไม่ทราบเหตุขัดข้อง ส่วนจำเลย มาศาล ศาลสั่งให้เลื่อนคดีไป ๑๕ วัน ต่อมา
โจทก์ยื่นคำร้องแสดงเหตุขัดข้องไม่ได้มาศาล และขอดำเนินคดีต่อไปฝ่ายจำเลยยื่นคำร้องขอให้ศาลยกฟ้องโจทก์ เสียตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๖๖ ศาลชั้นต้นสั่งว่า ศาลได้สั่งให้เคลื่อนคดีไปแล้วจะยกฟ้องโจทก์ไม่ได้ ให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่าจะอุทธรณ์คำสั่งในกรณีนี้ไม่ได้ ให้ยก จำเลยยื่นคำร้องอุทธรณ์คำสั่งต่อศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์สั่งว่าเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา อุทธรรณ์ไม่ได้ ให้ยกอุทธรณ์คำสั่งของจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นเป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ซึ่งไม่ทำให้คดีเสร็จสำนวนจำเลยจะอุทธรณ์คัดค้านคำสั่ง ก่อนศาลชี้ขาดตัดสินคดีไม่ได้ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๑๙๖
Result
จึงพิพากษายืน.
