คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกโค 5 ตัว ราคา 12,000 บาทจากจำเลย ศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นให้โจทก์เป็นฝ่ายนำสืบก่อน ถึงวันนัดสืบพยานโจทก์ ทนายโจทก์มอบฉันทะให้ ท. นำคำร้องขอเลื่อนคดีมายื่น อ้างเหตุว่าทนายโจทก์ป่วยไม่สามารถมาว่าคดีได้ ทนายจำเลยแถลงคัดค้านว่า ทนายโจทก์ขอเลื่อนคดีเพราะมิได้ยื่นบัญชีระบุพยานและไม่น่าเชื่อว่าป่วยจริงเพราะไม่มีใบรับรองแพทย์มาแสดงศาลชั้นต้นเห็นว่า น่าจะเป็นเรื่องที่โจทก์ไม่ได้ยื่นบัญชีระบุพยาน มิใช่เรื่องของการเจ็บป่วย จึงไม่อนุญาตให้เลื่อนคดี และมีคำสั่งว่า โจทก์ขาดนัดพิจารณาและไม่มีพยานมาสืบ ให้เลื่อนไปนัดสืบพยานจำเลยก่อนถึงวันนัดสืบพยานจำเลย ทนายโจทก์ยื่นคำร้องว่าทนายโจทก์ป่วยจริงไม่สามารถมาศาลได้ ขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งและอนุญาตให้โจทก์เลื่อนคดีศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องแล้วมีคำสั่งยกคำร้อง ให้สืบพยานจำเลยต่อไป แล้วพิพากษายกฟ้อง โจทก์ได้ยื่นคำแถลงคัดค้านคำสั่งไว้แล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้โจทก์เลื่อนคดีศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาสืบพยานของคู่ความต่อไปแล้ว พิพากษาใหม่ตามรูปคดีค่าฤชาธรรมเนียมในชั้นอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่จำเลยทั้งสองฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เรื่องนี้ทนายโจทก์อ้างเหตุการขอเลื่อนคดีว่าเป็นเพราะความเจ็บป่วย และจากการไต่สวนพยานโจทก์ว่า ทนายของโจทก์ป่วยมีอาการวิงเวียนศรีษะไม่อาจดำเนินคดีแก้ต่างในวันนัดสืบพยานได้ ทนายจำเลยได้แถลงคัดค้านไว้ตอนแรกเพียงว่า ไม่น่าเชื่อว่าทนายโจทก์จะป่วยจริงเท่านั้น แต่ก็หาได้นำสืบหักล้างข้อนำสืบของโจทก์ในเรื่องนี้ไม่
แม้แต่จะขอให้ศาลมีคำสั่งเพื่อดำเนินการอย่างหนึ่งอย่างใด ในอันที่จะพิสูจน์ถึงการเจ็บป่วยว่าจะเป็นจริงหรือไม่ ดังที่ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 41 ให้สิทธิไว้ ตามทางไต่สวนจากพยานที่โจทก์นำสืบ คดีมีเหตุผลน่าเชื่อว่าทนายของโจทก์เกิดเจ็บป่วยไม่อาจดำเนินคดีแก้ต่างได้ดังคำร้องของทนายโจทก์จริง ซึ่งถือได้ว่ามีกรณีเกิดความจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงเสียได้ และเป็นการเลื่อนคดีครั้งแรก ทั้งตามรูปคดีมีเหตุผลที่จะอนุญาตให้โจทก์เลื่อนคดีเพราะความป่วยเจ็บของทนายโจทก์ได้ ซึ่งเป็นข้ออ้างคนละกรณีกับการไม่ยื่นบัญชีระบุพยาน จะนำมาวินิจฉัยปะปนกันโดยมิได้คำนึงถึงความถูกต้องเป็นจริงและความยุติธรรมนั้น หาเป็นการชอบไม่ ส่วนที่จำเลยฎีกาว่า
โจทก์อุทธรณ์เฉพาะคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้เลื่อนคดีเพียงอย่างเดียว โดยมิได้อุทธรณ์คัดค้านคำพิพากษาของศาลชั้นต้นด้วย เป็นอุทธรณ์ที่ไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 208 การที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยและพิพากษาดังกล่าวจึงเป็นการพิพากษาที่ไม่ชอบนั้น เห็นว่ากรณีนี้มิใช่เป็นกรณีของการขอให้มีการพิจารณาคดีใหม่โดยการขาดนัดคู่ความมีสิทธิที่จะอุทธรณ์คำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลชั้นต้นได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 223 อุทธรณ์โจทก์จึงไม่อยู่ในบังคับของมาตรา 208 ดังที่จำเลยฎีกาพิพากษายืน ค่าทนายความชั้นฎีกาให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อมีคำพิพากษาใหม่
