คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยซื้อสลากกินแบ่งของรัฐบาลมาแบ่งแยกออกเป็นชุด ๆ ละ ๑๐ ฉบับ แล้วนำเอาแต่ละชุดมาพิมพ์เป็นใบรวมหุ้น ๑๐๐ หุ้น คือสลากกินแบ่ง ๑ ฉบับต่อ ๑๐ หุ้น นำออกขายหุ้นละ ๒.๕๐ บาท สลากกินแบ่ง ๑๐ ฉบับจำเลยจึงขายได้ ๒๕๐ บาท ในราคานี้จำเลยขายส่งให้แก่ผู้นำไปจำหน่ายชุดละ ๑๕๐ บาท หักค่าใช้จ่ายแล้วจำเลยได้กำไรชุดละ ๔๐ บาท ด้านหลังใบรวมหุ้นจำเลยพิมพ์ข้อความวางเงื่อนไขในการให้รางวัลไว้ รางวัลที่ ๑ มี ๑๐ รางวัล จ่ายรางวัลละ ๔๐,๐๐๐ บาท รางวัลที่ ๒ มี ๑๐ รางวัล จ่ายรางวัลละ ๓,๐๐๐ บาท และมีรางวัลที่ ๓, ที่ ๔, ที่ ๕ อีกด้วย ซึ่งทุกรางวัลจ่ายต่ำกว่าเลขท้ายจำเลยจ่ายเต็ม การออกสลากอาศัยวิธีออกสลากของรัฐบาล
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยผิด พ.ร.บ. การพนันฐานจัดให้มีการเล่นสลากกินแบ่งโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลดแล้วคงปรับ ๔๐๐ บาท แต่โจทก์มิได้สืบว่ามีผู้แจ้งความนำจับ ศาลจึงไม่สั่งเรื่องค่าสินบนนำจับตามที่โจทก์ขอ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาโดยที่ประชุมใหญ่เห็นว่าตามวิธีการที่จำเลยกระทำ เป็นการจัดให้มีการเล่นการพนันสลากกินแบ่งโดยแอบอิงการออกสลากกินแบ่งของรัฐบาลเป็นเครื่องมือ จะเรียกว่าเป็นการออกใบหุ้นส่วนในการซื้อสลากรัฐบาลมาขายต่อหาได้ไม่ เพราะลักษณะเป็นเรื่องค้าและเสี่ยงโชคในการพนันโดยนำเอาสลากของรัฐบาลมาจัดทำเป็นสลากขึ้นใหม่อาศัยวิธีออกสลากของรัฐบาล มีรางวัลและการได้เสียเป็นการเสี่ยงโชคพนันเอาทรัพย์สินกัน จำเลยมีประโยชน์ทั้งการจำหน่ายและมีหวังได้รับกำไร จึงเป็นเรื่องออกสลากโดยตรง จำเลยจะเอาอย่างกองสลากของรัฐบาลไม่ได้ เพราะกองสลากของรัฐบาลได้รับอนุญาตจึงไม่ผิดกฎหมาย ให้บังคับคดียืนตามศาลชั้นต้น.
