คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ระบุเวลาการจ้าง 6 เดือนถึง 12 เดือน จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่มีความผิดเป็นการทำให้โจทก์เสียหาย ขอศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าเสียหายและค่าชดเชยจำเลยให้การว่า จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าเสียหายเพราะได้จ้างโจทก์ไม่ต่ำกว่า6 เดือนแล้ว และได้จ้างกันโดยมีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอน ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยจ้างโจทก์ไม่ต่ำกว่า 6 เดือนแล้ว ไม่ผิดสัญญาไม่ต้องจ่ายค่าเสียหาย แต่จำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์เมื่อครบ 12 เดือน ถือว่าเป็นการจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอน พิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า
การที่จำเลยตกลงจ้างโจทก์ตั้งแต่ 6 เดือนถึง 12 เดือน จำเลยมีสิทธิบอกเลิกสัญญาเมื่อใดก็ได้ระหว่างนั้น ระยะเวลาการจ้างจึงไม่แน่นอน โจทก์จึงมิใช่ลูกจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แน่นอนอันจะเป็นเหตุให้จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่โจทก์เมื่อเลิกจ้างตามกำหนดเวลานั้น ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานฯ ข้อ 46 ที่แก้ไขเพิ่มเติมแล้ว
Result
พิพากษายืน
