เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่าจำเลยได้บังอาดไช้อำนาจด้วยกำลังกายกะทำอนาจารแก่นางสาวเพียร สงโนนสูง อายุ ๑๗ ปี ขอให้ลงโทส จำเลยไห้การรับสารภาพ สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์วินิจฉัยต้องกันว่า ฟ้องของโจทมิได้กล่าวข้อเท็ดจิงและรายละเอียดว่า จำเลยทำเช่นไรเช่นจับนมหรือกอดจูบ เปนต้น จึงเปนฟ้องไม่บริบูรน์ตามมาตรา ๑๕๘(๕) ประมวนวิธีพิจารนาความอาญา ไม่มีมูลที่จะรับไว้พิจารนา พิพากสายกฟ้องโจท ปล่อยจำเลย โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าฟ้องของโจทมิได้แสดงความหมายไห้ซาบได้หย่างไรเลยว่าการกะทำทั้งหลายของจำเลยที่โจทอ้างว่าเปนความผิดถานกะทำอนาจารนั้น มีข้อเท็ดจิงเปนประการได ฟ้องโจทขาดข้อเท็ดจิงแห่งการกะทำอันเปนสาระสำคัน เปนฟ้องไม่ถูกต้องตามประมวนวิธี พิจารนาความอาญามาตรา ๑๕๘(๕) จึงพิพากสายืน
