คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ย.ลักรถยนต์ของผู้เสียหายไปโดยทุจริต และจำเลยรับรถยนต์นั้นไว้โดยรู้อยู่แล้วว่า เป็นทรัพย์ที่ได้มาจากการกระทำผิดฐานลักทรัพย์ และจำเลยปลอมแผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์ อันเป็นเอกสารราชการ แล้วนำไปติดรถยนต์คันดังกล่าว เพื่อให้ผู้หนึ่งผู้ใดหลงเชื่อว่าเป็นเอกสารของทางราชการที่แท้จริง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268, 357, 91 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ลงวันที่ 21 พฤศจิกายน 2514 ข้อ 2 ริบแผ่นป้ายทะเบียนของกลางและคืนรถยนต์ของกลางแก่เจ้าของจำเลยให้การปฏิเสธผู้เสียหายขอเข้าเป็นโจทก์ร่วม
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาตศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 357 จำคุก 4 ปี กับมีความผิดตามมาตรา 265, 268 จำคุก 2 ปี รวมจำคุก6 ปี แผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์ของกลางให้ริบ รถยนต์ของกลางคืนแก่เจ้าของจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เฉพาะข้อหาตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 265, 268 แผ่นป้ายทะเบียนรถยนต์ของกลางคืนเจ้าของ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยข้อหาฐานปลอมและใช้เอกสารปลอมด้วยจำเลยฎีกาว่าไม่ได้กระทำความผิดโดยมีผู้พิพากษานายหนึ่งซึ่งพิจารณาในศาลอุทธรณ์อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงได้ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า พยานโจทก์ฟังได้ว่าจำเลยกระทำความผิดฐานรับของโจรรถยนต์ของกลาง และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า
หมายเลขทะเบียนรถยนต์แต่ละคัน ทางการเป็นผู้ออกให้ใช้กับรถยนต์ของแต่ละคัน เพื่อความเป็นระเบียบไม่สับสนและสะดวกต่อการควบคุม โดยปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อบังคับของกฎหมาย แผ่นป้ายทะเบียนหมายเลข ต.ด.01839 ของกลางเป็นหมายเลขทะเบียนหนึ่งที่ทางการออกให้กับรถยนต์คันหนึ่งของจำเลยที่ถูกชนพังใช้การไม่ได้แม้ว่าแผ่นป้ายทะเบียนของกลางนั้นจำเลยเป็นผู้กระทำเพื่อใช้แทนแผ่นป้ายอันแท้จริงซึ่งทางการจะต้องเป็นผู้ทำและมอบให้เจ้าของรถยนต์ก็ตาม แต่โดยทางปฏิบัติหากทางการยังไม่มีแผ่นป้ายทะเบียนให้ ก็อนุโลมให้เจ้าของรถจัดทำขึ้นใช้กับรถยนต์ของตนตามหมายเลขทะเบียนที่กำหนดไว้ได้ โดยอนุโลมให้ถือว่าเป็นหมายเลขทะเบียนโดยชอบแต่จะนำป้ายทะเบียนดังกล่าวไปใช้กับรถยนต์อื่นหาได้ไม่
การที่จำเลยนำแผ่นป้ายหมายเลขทะเบียนของกลางไปติดเพื่อใช้กับรถยนต์คันของกลาง โดยมีเจตนาแสดงให้ผู้อื่นหลงเชื่อว่ารถยนต์คันของกลางซึ่งเป็นรถที่ผิดกฎหมายเป็นรถของจำเลยมีทะเบียนที่ถูกต้องโดยชอบอันเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย ดังนี้ จึงเป็นที่เห็นได้ว่าแผ่นป้ายทะเบียนหมายเลขต.ด.01839 ที่จำเลยทำขึ้น หาได้ทำเพื่อนำไปใช้กับรถยนต์คันของตนที่ได้รับอนุญาตไม่ หากแต่ทำและนำไปใช้เป็นหมายเลขทะเบียนปลอมของรถยนต์คันของกลางดังกล่าว โดยประการที่น่าจะเกิดความเสียหายแก่ผู้อื่นหรือประชาชนให้หลงเชื่อว่า แผ่นป้ายทะเบียนหมายเลขนั้นเป็นเอกสารราชการอันแท้จริงที่ทางการออกให้ใช้กับรถยนต์คันของกลาง การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการปลอมพิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 268, ประกอบด้วยมาตรา 265 จำคุก 1 ปี รวมเป็นโทษจำคุก 5 ปีริบป้ายทะเบียนของกลาง นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
