คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้สั่งจ่ายเช็คเพื่อชำระหนี้ค่าผ้าให้โจทก์ เมื่อเช็คถึงกำหนดชำระโจทก์ได้นำไปเข้าบัญชีเงินฝากของโจทก์เพื่อเรียกเก็บเงิน ธนาคารได้ปฏิเสธการจ่ายเงินอ้างว่าบัญชีปิดแล้ว ทั้งนี้โดยจำเลยสั่งจ่ายเช็คเพื่อมิให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. 2497 มาตรา 3ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งให้ประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า จำเลยสั่งจ่ายเช็คพิพาทชำระหนี้ให้แก่บริษัทไทยกรุ๊ปเท็กซ์ไทล์ จำกัด มิใช่ชำระหนี้ให้โจทก์เป็นส่วนตัว บริษัทไทยกรุ๊ปเท็กซ์ไทล์ จำกัด จึงเป็นผู้ทรงเช็คพิพาทแม้โจทก์จะเป็นผู้จัดการของบริษัทดังกล่าว โจทก์ในฐานะส่วนตัวก็ไม่อยู่ในฐานะเป็นผู้ทรงเช็คพิพาท โจทก์จึงมิใช่ผู้เสียหายที่จะมีอำนาจฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ได้พิพากษายืน
