เนื้อความคำพิพากษา
ศาลเดิมแลศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ลงโทษจำเลย ตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา ๓๐๑ ตอน ๓ จำเลยขอร้องขึ้นมาในฎีกาข้อหนึ่งว่า คดีในระหว่างอัยการโจทย์ นาบดีจำเลย ซึ่งต้องหาว่าสมคบกับจำเลยเรื่องนี้ปล้นทรัพย์รายเดียวกัน สำนวนศาลจังหวัดสมุทสงครามหมายเลขแดงที่ ๕๔๙/๒๔๖๘ ว่าคำพยานโจทย์แตกต่างกับคำพยานในสำนวนที่จำเลยต้องหาขอให้พิจารณารวมคำพยานทั้งสองสำนวน ฎีกาตัดสินว่า จำเลยจะอ้างสำนวนที่กล่าวนี้ไม่ได้ เพราะเท่ากับขออ้างพยานเพิ่มเติม ด้วยจำเลยได้สืบพยานในเรื่องของตนจนเสร็จสิ้นและศาลล่างก็ได้พิพากษาแล้ว
