Supreme Court Judgment No. 2260/2529

พ.ศ. 2529 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

บิดามารดาปล่อยปละละเลยให้บุตรผู้เยาว์ขับขี่รถจักรยานยนต์ทั้งๆยังไม่มีใบอนุญาตขับขี่ถือว่าไม่ได้ใช้ความระมัดระวังตามสมควรแก่หน้าที่ผู้ปกครองบุตรที่ดีต้องร่วมรับผิดในผลแห่งการทำละเมิดที่บุตรผู้เยาว์ก่อขึ้นแก่บุคคลอื่นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา429.(ที่มา-ส่งเสริมฯ)

Provisions the court ruled on

ป.พ.พ. Section 420 ป.พ.พ. Section 429

เนื้อความคำพิพากษา

โจทก์ ฟ้อง ขอ ให้ บังคับ ให้ จำเลย ที่ 1 ผู้เยาว์ กับ จำเลย ที่ 2,ที่ 3 ซึ่ง เป็น บิดา มารดา ของ จำเลย ที่ 1 ร่วมกัน รับผิด ใช้ค่าเสียหาย แก่ โจทก์ เพราะ จำเลย ที่ 1 ขับรถ จักรยานยนต์ โดย ประมาทชน นาย เวทย์ เฟื่องฟูวงศ์ สามี โจทก์ ถึง แก่ ความตาย จำเลย ทั้ง สาม ให้การ ว่า ผู้ตาย เป็น ฝ่าย ขับรถ โดย ประมาท เองวัน เกิดเหตุ จำเลย ที่ 1 เอา รถ ไป โดย พลการ จำเลย ที่ 2 และ ที่ 3ได้ ตักเตือน และ ห้ามปราม การ ใช้ รถ และ ได้ ใช้ ความ ระมัด ระวัง ตามสมควร แก่ หน้าที่ แล้ว จึง ไม่ ต้อง ร่วม รับผิด กับ จำเลย ที่ 1 ขอให้ ยกฟ้อง ศาลชั้นต้น พิพากษา ให้ จำเลย ทั้ง สาม ร่วมกัน ใช้ เงิน 150,000 บาทพร้อม ดอกเบี้ย

ร้อยละ เจ็ดครึ่ง ต่อ ปี นับ แต่ วัน ทำ ละเมิด จนกว่าจะ ชำระ เสร็จ ให้ โจทก์ กับ ให้ จำเลย ทั้ง สาม ร่วมกัน ใช้ ค่าฤชาธรรมเนียม แทน โจทก์ โดย กำหนด ค่าทนายความ 2,000 บาท จำเลย ทั้ง สาม อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา ยืน จำเลย ทั้ง สาม ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า 'ฯ ใน ปัญหา ว่า จำเลย ที่ 2 และ ที่ 3 จะ ต้องร่วม รับผิด ใน ฐานะ เป็น บิดา มารดา ของ จำเลย ที่ 1 ใน ผล ของ การละเมิด คดี นี้ หรือไม่ นั้น ข้อเท็จจริง ฟัง ได้ ว่า จำเลย ที่ 1 เป็นผู้เยาว์ อยู่ ใน ความ ปกครอง และ พัก อยู่ อาศัย ร่วม บ้านเรือนเดียวกับ จำเลย ที่ 2 และ ที่ 3 ซึ่ง มี อาชีพ ทำไร่ จำเลย ที่ 1 ไม่ มีใบอนุญาต ขับขี่ รถจักรยานยนต์ จำเลย ที่ 2 ว่า

จำเลย ที่ 1 ขี่รถจักรยานยนต์ เป็น ก่อน เกิดเหตุ ประมาณ 3 ปี เคย อนุญาต ให้ จำเลย ที่ 1 ขับขี่ รถจักรยานยนต์ ไป ใช้ ได้ แสดง ว่า จำเลย ที่ 2 และ ที่ 3ปล่อยปละ ละเลย ให้ จำเลย ที่ 1 ขับขี่ รถจักรยานยนต์ มา ช้านาน แล้วทั้ง รู้ อยู่ ว่า การ ขับขี่ รถจักรยานยนต์ ไม่ มี ใบอนุญาต ขับขี่เป็น การ กระทำ ที่ ฝ่าฝืน กฎหมาย ตลอดทั้ง การ ขับขี่ รถจักรยานยนต์นั้น อาจ ก่อ อันตราย แก่ ผู้อื่น ได้ ดังนี้ ต้อง ฟัง ว่า จำเลย ที่2 และ ที่ 3 ไม่ ได้ ใช้ ความ ระมัด ระวัง ตาม สมควร แก่ หน้าที่ผู้ปกครอง บุตร ที่ ดี จึง ไม่ พ้น ที่ จะ ต้อง รับผิด ร่วมกับ จำเลยที่ 1 ต่อ โจทก์ ตาม ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 429 ฯลฯ พิพากษา ยืนฯ'

Matter details

Panel of judges: เฉลิม การปลื้มจิตต์ · บุญส่ง คล้ายแก้ว · ธิรพันธุ์ รัศมิทัต
Source: ADMINแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment No. 480/2548

โจทก์เป็นบิดาของ ป. โจทก์ยอมให้ ป. ซึ่งยังเป็นผู้เยาว์อายุ 16 ปี และยังไม่มีใบอนุญาตขับรถ ขับรถยนต์ซึ่งเป็นยานพาหนะออกไปตามถนนสาธารณะ เป็นการเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุได้ง่าย ถือว่าโจทก์มิได้ใช้ความระม…

Supreme Court Judgment No. 9774/2544

จำเลยที่ 2 และที่ 3 ซึ่งเป็นบิดามารดาของจำเลยที่ 1 ผู้เยาว์ นำสืบข้อเท็จจริงได้ความเพียงว่าจำเลยที่ 2 และที่ 3 ไม่เคยอนุญาตให้จำเลยที่ 1 ขับรถจักรยานยนต์ที่บ้านไปโรงเรียน รถจักรยานยนต์คันที่จำเลยที่ 1…

Supreme Court Judgment No. 2692/2540

ข้อเท็จจริงในคดีอาญาซึ่งถึงที่สุดฟังเป็นยุติว่าจำเลยที่1ผู้เยาว์ใช้ไม้เป็นอาวุธทำร้ายร่างกายโจทก์ถูกที่บริเวณตาขวาเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับอันตรายสาหัสคดีส่วนแพ่งจำต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษ…

Supreme Court Judgment No. 2982/2529

การที่จำเลยที่2ผู้เป็นบิดายอมให้จำเลยที่1ผู้เป็นบุตรอายุเพียง15ปีขับขี่รถยนต์ซึ่งเป็นยานพาหนะออกไปตามถนนสาธารณะอันเป็นการเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุได้ง่ายย่อมถือได้ว่าจำเลยที่2มิได้ใช้ความระมัดระวังตาม…

Supreme Court Judgment No. 2732/2528

การที่จำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นบุตรผู้เยาว์ของจำเลยที่ 2 และที่ 3 ขอยืมรถยนต์ของโจทก์ไปใช้และเกิดความเสียหายโดยจำเลยที่ 2 และที่ 3 ซึ่งเป็นบิดามารดามิได้รู้เห็นด้วยและโจทก์ให้จำเลยที่ 1 ยืมโดยมิได้บอกกล่าวจ…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.