คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้อาวุธปืนยิงนายหวล ๑ นัด โดยเจตนาฆ่า กระสุนปืนถูกนายหวลถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
จำเลยให้การว่าได้ใช้ปืนยิงนายหวล ๑ นัดจริงแต่เพื่อป้องกันสิทธิของตนเอง ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันสิทธิของตนพอสมควรแก่เหตุอันเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยไม่มีความผิด พิพากษายกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับเป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า ผู้ตายพี่ชายนางไล้ภริยาจำเลยตามไปพบจำเลยเพื่อเจรจาขอแบ่งวัวจากจำเลยเพื่อนำไปให้นางไล้ จำเลยไม่ยอมแบ่ง จึงเกิดการโต้เถียงกันขึ้น จำเลยชวนให้ไปตกลงกันที่บ้านผู้ใหญ่บ้านหรือที่บ้านกำนัน แต่ผู้ตายไม่ยอมไปกลับจะบังคับให้จำเลยตกลง โดยผู้ตายเป็นฝ่ายชักปืนออกมาจากเอวก่อนเช่นนี้จำเลยย่อมเข้าใจว่าผู้ตายจะใช้ปืนยิงจำเลยอันเป็นภยันตรายซึ่งเกิดจากการประทุษร้ายอันละเมิดต่อกฎหมายและเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง การที่จำเลยใช้ปืนยิงผู้ตายไปนั้น จึงเป็นการป้องกันสิทธิของตนพอสมควรแก่เหตุ การกระทำของจำเลยเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย จำเลยไม่มีความผิด
Result
พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
