คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำโดยจำเลยตกลงจ่ายค่าจ้างให้แก่โจทก์เดือนละ 15,000 บาท แล้วจำเลยลดค่าจ้างลงเหลือเดือนละ 5,000 บาท โดยให้โจทก์ทำงานในตำแหน่งเดิมซึ่งจำเลยไม่มีอำนาจกระทำได้ ทำให้โจทก์ได้รับความเสียหายขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์เดือนละ 15,000 บาทจำเลยให้การว่า จำเลยกับโจทก์มีสัญญาจ้างกันโดยกำหนดจำนวนขายไว้ 500 หน่วยภายใน 3 เดือน โจทก์ทำจำนวนขายไม่ได้ตามที่ตกลงกันไว้จึงไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าจ้างเดือนละ 15,000 บาท ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าจ้างให้โจทก์เดือนละ15,000 บาท นับตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน 2525 เป็นต้นไปจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า
จำเลยทำสัญญาจ้างโจทก์โดยจะจ่ายค่าจ้างให้โจทก์เดือนละ 15,000 บาท สัญญาจ้างมีอายุ 3 เดือนครบกำหนดตามสัญญาจำเลยไม่ได้เลิกจ้างโจทก์ แต่กลับลดค่าจ้างโจทก์เหลือเดือนละ 5,000 บาท โดยอ้างว่าโจทก์ทำให้ยอดการขายตก กรณีจึงต้องด้วยข้อสันนิษฐานตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 581 ว่า คู่สัญญาเป็นอันได้ทำสัญญาจ้างกันใหม่โดยความอย่างเดียวกันกับสัญญาเดิมซึ่งหมายความว่าเงื่อนไขต่าง ๆ ต้องเป็นไปตามสัญญาเดิม จำเลยจะลดค่าจ้างโจทก์ไม่ได้ ส่วนการที่โจทก์ทำให้ยอดการขายตก จำเลยจะต้องว่ากล่าวเอากับโจทก์อีกส่วนหนึ่ง จะกระทำโดยวิธีลดค่าจ้างโดยโจทก์ไม่ได้ตกลงด้วยหาได้ไม่พิพากษายืน
