คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลจังหวัดอุบลราชธานีออกหมายบังคับคดีต่อมาได้ขอให้ศาลจังหวัดขอนแก่นซึ่งเป็นศาลที่ทรัพย์อยู่ในเขตอำนาจตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดีดำเนินการบังคับคดีแทน เจ้าพนักงานบังคับคดีศาลจังหวัดขอนแก่นได้ทำการยึดนา 1 แปลงของจำเลย เพื่อขายทอดตลาดเอาเงินชำระหนี้โจทก์ และได้ประกาศขายทอดตลาด มีผู้เข้าสู้ราคา 12 คนปรากฏว่านายวิศิษฐ์ วิชัยธรรม เป็นผู้ให้ราคาสูงสุด 54,300 บาท สูงกว่าราคาที่เจ้าพนักงานบังคับคดีตีราคาปานกลางไว้ประมาณ 39,300 บาทเจ้าพนักงานบังคับคดีตกลงขายแล้ว แต่ปรากฏตามรายงานของเจ้าพนักงานบังคับคดีว่า โจทก์จำเลยตกลงกันว่าจำเลยจะชำระเงินให้แก่โจทก์ 40,000บาท ส่วนที่เหลือจะทำความตกลงกันในภายหลัง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ระงับการขายไว้นายวิศิษฐ์ วิชัยธรรม
ผู้ร้องอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การขายทอดตลาดทรัพย์สมบูรณ์ พิพากษากลับให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้น และให้ขายทรัพย์รายนี้แก่ผู้ร้องที่ให้ราคาสูงสุดจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การขายทอดตลาดทรัพย์พิพาทยังไม่เสร็จสิ้นสมบูรณ์ เพราะการขายทอดตลาดของเจ้าพนักงานบังคับคดีที่ศาลจังหวัดต่าง ๆ นั้น เจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องรายงานเสนอขออนุญาตศาลเสียก่อน เมื่อศาลอนุญาตแล้ว จึงถือว่าผู้ให้ราคาสูงสุดเป็นผู้ซื้อได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าตามประกาศขายทอดตลาดทรัพย์ของเจ้าพนักงานบังคับคดีไม่ได้กำหนดเงื่อนไขในการขายดังกล่าวไว้ แม้ก่อนทำการขายก็ไม่ได้แจ้งเงื่อนไขใด ๆ ให้ผู้เข้าสู้ราคาทราบอีกด้วย คงมีข้อความเพียงว่า เมื่อตกลงรับซื้อแล้ว ผู้ซื้อจะต้องชำระเงินทันทีตามเงื่อนไขที่ได้ประกาศไว้แล้วตามรายงานของเจ้าพนักงานบังคับคดีมีข้อความว่าได้ทำการขายเสร็จแล้วผู้ร้องพร้อมจะชำระเงินต่อเจ้าพนักงานบังคับคดีตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในวันนั้น ซึ่งผู้ร้องก็ยืนยันตลอดมาว่าเจ้าพนักงานบังคับคดีได้ทำการเคาะไม้แล้ว การขายทอดตลาดจึงสมบูรณ์ หามีฝ่ายใดโต้แย้งในข้อนี้ไม่ทั้งไม่ปรากฏว่าการขาทอดตลาดผิดระเบียบไม่ชอบหรือส่อว่ามีการทุจริตขึ้นแต่ประการใด จึงเห็นว่าการขายทอดตลาดทรัพย์เสร็จสิ้นแล้ว ซึ่งไม่มีเหตุผลอันใดที่เจ้าพนักงานบังคับคดีจะต้องรายงานเสนอศาลเพื่อขออนุญาตขายซ้ำอีกพิพากษายืน
