คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 1 เป็นนิติบุคคล มีจำเลยที่ 2 เป็นกรรมการผู้จัดการจำเลยทั้งสองร่วมกันกระทำผิดต่อกฎหมายหลายกรรมต่างกันคือจำเลยที่ 1 ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งไม่ประจำทางด้วยรถโดยสาร จำเลยทั้งสองร่วมกันใช้รถผิดประเภท โดยใช้รถยนต์ซึ่งจดทะเบียนประเภทรถโดยสารไม่ประจำทางมารับจ้างขนส่งคนโดยสาร โดยเก็บค่าโดยสารเป็นรายคน อันเป็นการกระทำการขนส่งอันมีลักษณะเช่นเดียวหรือคล้ายกับผู้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางและมีลักษณะเป็นการแย่งประโยชน์กับบริษัทขนส่ง จำกัด ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางในเส้นทางระหว่างกรุงเทพมหานครถึงจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 27 วรรคสาม, 40, 128, 138 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 91 และนับโทษจำเลยที่ 2 ต่อจากโทษในคดีอาญาหมายเลขดำที่ 16384/2523 ของศาลอาญาจำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า
จำเลยทั้งสองมีความผิดตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 มาตรา 4, 27 วรรคสาม, 40, 128, 138 ประมวลกฎหมายอาญามาตรา 83, 91 ลงโทษฐานใช้รถผิดประเภท ปรับจำเลยที่ 1 เป็นเงิน 5,000 บาท จำคุกจำเลยที่ 2 มีกำหนด 3เดือน และปรับ 5,000 บาท ฐานกระทำการขนส่งอันมีลักษณะเช่นเดียวหรือคล้ายกับผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางหรือมีลักษณะเป็นการแย่งผลประโยชน์กับผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทาง ปรับจำเลยทั้งสองคนละ 50,000 บาท รอการลงโทษจำเลยที่ 2 ไว้มีกำหนด 1 ปี ยกคำขอให้นับโทษต่อจำเลยทั้งสองอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นกรรมเดียวผิดต่อกฎหมายหลายบท
Result
พิพากษาแก้ลงโทษตามมาตรา 128 ซึ่งเป็นบทหนักโจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่า การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดหลายกรรมต่างกันศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522 ได้แยกบัญญัติและวางบทกำหนดโทษผู้ฝ่าฝืนในความผิดฐานใช้รถผิดประเภทไว้ในมาตรา 27 วรรคสาม, 128 ส่วนความผิดฐานกระทำการขนส่งอันมีลักษณะเช่นเดียวหรือคล้ายกับผู้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางหรือมีลักษณะเป็นการแย่งผลประโยชน์กับผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางในเส้นทางที่ผู้รับใบอนุญาตประกอบการขนส่งประจำทางได้รับอนุญาตนั้น ได้บัญญัติและวางบทกำหนดโทษผู้ฝ่าฝืนไว้ในมาตรา 40, 128 การกระทำของจำเลยทั้งสองเป็นความผิดต่างกรรมกันพิพากษาแก้ ให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
