คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยโดยกล่าวว่า จำเลยได้มาขออาศัยอยู่ในห้องที่โจทก์เช่าจากสำนักงานทรัพย์สิน ฯลฯ แต่ทางพิจารณาได้ความว่า โจทก์ได้ทำสัญญาเช่าห้องจากทรัพย์สิน ฯลฯ อัตราค่าเช่าเดือนละ 12 บาท แต่โจทก์มิได้อยู่ในห้องนี้ คงให้นางแจ่มผู้อยู่ข้างเคียงดูแล จำเลยเห็นห้องว่างจึงไปพูดกับนางแจ่มขอเข้าอยู่นางแจ่มไปพูดกับโจทก์ ๆ ยอมให้จำเลยเข้าอยู่และจำเลยได้ให้เงินนางแจ่ม 260 บาท แล้วจำเลยได้เข้าอยู่มาจนวันฟ้องราว 2 ปีเศษ โดยจำเลยเสียค่าเช่าแก่ทรัพย์สิน ฯลฯ ในนามของโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ขับไล่จำเลยจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ข้อเท็จจริงได้ความดังกล่าวข้างต้น เป็นเรื่องที่โจทก์สละสิทธิยอมให้จำเลยเข้าอยู่ในห้องเช่าแล้วไม่ใช่เรื่องอาศัยดังที่โจทก์กล่าวอ้างในฟ้องจึง
Result
พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
