คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒, ๓๓,๘๐, ๙๑, ๒๘๘, ๓๗๑, ๓๗๖ พระราชบัญญัติอาวุธปืน ฯ และริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯริบของกลาง ยกคำขออื่น
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘, ๘๐, ๓๗๖ ลงโทษตามมาตรา ๒๘๘, ๘๐ ซึ่งเป็นบทหนัก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ก่อนเกิดเหตุจำเลยกับเพื่อนคนหนึ่งกำลังยืนคุยกันอยู่ใกล้กับที่รถยนต์สองแถวจอด ระหว่างที่ยืนคุยกันอยู่นั้น นายตึ๋งกับพวก ๓ - ๔ คน วิ่งเข้ามาชกต่อยจำเลยกับเพื่อน และนายตึ๋งใช้ขวดตีศีรษะเพื่อนของจำเลย แล้วนายตึ๋งกับพวกพากันวิ่งหนีไป จำเลยกับเพื่อนวิ่งไล่ตาม และจำเลยถือปืนไปด้วย แต่เมื่อไล่ตามไม่ทัน จำเลยก็วิ่งกลับมาที่รถยนต์สองแถว นำเพื่อนขึ้นไปนั่งบนรถเพื่อจะกลับบ้าน แสดงว่าจำเลยไม่สมัครใจที่จะวิวาททำร้ายกับนายตึ๋งและพวกต่อไปแล้ว แต่ปรากฏว่านายตึ๋งกับพวกวิ่งหนีเข้าไปในตลาดบอกผู้เสียหายว่าถูกจำเลยกับพวกวิ่งไล่ตามมาจะยิง ผู้เสียหายกับนายตึ๋งเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน อาศัยอยู่บ้านเดียวกัน
ขณะนั้นผู้เสียหายกำลังรับจ้างลับมีดบังตออยู่ในตลาด เมื่อทราบเรื่องผู้เสียหายกับพวกได้วิ่งไปยังที่เกิดเหตุทันที ผู้เสียหายกับพวกมีมีดติดตัวไปเกือบทุกคน วิ่งกรูกันเข้ามายังรถยนต์สองแถวที่จอดอยู่ พอเห็นเช่นนั้นจำเลยกระโดดขึ้นไปบนรถยนต์สองแถว และพูดห้ามว่าอย่างเข้ามานะ แต่ผู้เสียหายกับพวกไม่ฟังเสียง ตนในกลุ่มของผู้เสียหายกลับพูดว่าลุยเข้าไปเลย กระสุนปืนหมดแล้ว จำเลยได้ยินดังนั้นได้ชักปืนออกมาถือจ้องไว้ ผู้เสียหายกับพวกก็ยังวิ่งเข้ามา จำเลยจึงยิงปืนออกไป ๑ นัด กระสุนปืนถูกผู้เสียหายล้มลง หลังจากนั้นรถยนต์สองแถวก็แล่นออกไป
ศาลฎีกาเห็นว่าขณะเกิดเหตุจำเลยอยู่บนรถยนต์สองแถว ผู้เสียหายกับพวก ๗ - ๘ คนถือมีดเข้ามาจะทำร้ายจำเลย ขณะที่จำเลยใช้ปืนยิงผู้เสียหายกับพวก จำเลยอยู่ห่างผู้เสียหายประมาณ ๑๐ เมตรและอยู่ห่างนายตึ๋งประมาณ ๕ เมตร หากผู้เสียหายกับพวกวิ่งเข้ามาถึงตัวอาจทำร้ายจำเลยถึงตายได้ นับได้ว่าเป็นภยันตรายที่ใกล้จะถึง และไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้การที่จำเลยใช้ปืนยิงผู้เสียหายกับพวกในขณะนั้น จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุจำเลยไม่มีความผิดฐานพยายามฆ่าผู้เสียหายและฐานยิงปืนโดยใช่เหตุ
Result
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นและข้อหายิงปืนโดยใช่เหตุ ในเมือง หมู่บ้าน หรือที่ชุมนุมชนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.
