คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเป็นทนายความเมื่อศาลจดคำพะยานแล้วอ่านให้พะยานฟังและสอบถามพะยานว่าถูกต้องหรือไม่พะยานรับว่าถูกต้อง จำเลยพูดว่าต้องถอนทนายแล้วเดินออกจากศาลไปเฉย ๆ โดยไม่ขออนุญาตแม้แต่ปริยาย
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยประพฤติผิดมรรยาททนายความ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยประพฤติผิดมรรยาททนายความ ห้ามไม่ให้จำเลยว่าความมีกำหนด ๑ ปี ตามความเห็นของกรรมการสอดส่องมรรยาททนายความ ศาลฎีกาตัดสินยืน และวินิจฉัยว่าข้อบังคับว่าด้วยมรรยาททนายความข้อ ๑ ครอบถึงกิริยาของทนาย เช่นเดียวกับวาจาส่วนข้อที่จำเลยคัดค้านว่ากรรมการสอดส่องมรรยาททนายความไต่สวนลับหลังจำเลยนั้นได้ความว่าจำเลยแต่งทนายมาว่าความ ซึ่งตาม พ.ร.บ.ทนายความมาตรา ๑๑ วรรค ๔ อนุญาตให้ผู้ต้องหาแต่งทนายมาแก้ได้ การไต่สวนจึงสมบูรณ์
Result
จึงพิพากษายืน
