คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้พิพากษาให้จำเลยชำระหนี้เงินกู้จำนวน 11,500 บาท พร้อมดอกเบี้ย โดยอ้างว่าจำเลยออกเช็คชำระหนี้ดังกล่าวไว้แต่เช็คขึ้นเงินไม่ได้ และจำเลยได้ตอบจดหมายโจทก์ให้สัญญาว่าจะชำระหนี้ให้ และเมื่อทนายความมีหนังสือทวงถามจำเลยก็ตอบจดหมายขอผัดผ่อนอีก อันเป็นการรับสภาพหนี้โจทก์จำเลยให้การว่าไม่เคยกู้เงินโจทก์ โจทก์ไม่มีสัญญาเป็นหนังสือ และจำเลยไม่เคยเขียนจดหมายรับสภาพว่าเป็นหนี้เงินกู้โจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระเงินตามฟ้องแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ฎีกาว่า เอกสารหมาย จ.3 และ จ.10 กับเช็คเอกสารหมาย จ.5 พิจารณารวมกันแล้วฟังเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมได้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
พิเคราะห์แล้ว เช็คเอกสารหมาย จ.5 เป็นเช็คธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาถนนตะนาว ลงวันที่ 31 พฤษภาคม 2519 จำเลยลงชื่อสั่งจ่าย แต่ไม่เป็นหลักฐานว่าจำเลยกู้เงินจำนวนดังกล่าวจากโจทก์ ส่วนเอกสารหมาย จ.10 เป็นจดหมายลงวันที่ 20 กันยายน 2520 ขึ้นต้นว่า เรียนคุณจิระพงษ์ ที่นับถือ ข้อความต่อไปว่า ขอโทษที่ตอบจดหมายคุณล่าช้าไป เพราะผมเพิ่งกลับจากจังหวัดตากถึงกรุงเทพฯ เมื่อวานนี้เอง ผมต้องขอโทษอีกครั้งที่ทำให้คุณและคุณศิริต้องยุ่งยากเกี่ยวกับเงินที่ค้างอยู่ทางผม และตอนหนึ่งกล่าวว่าเวลานี้ผมกำลังขัดสนจริง ๆ ขอความเห็นใจผมสักครั้ง กำหนดเวลาที่ผมจะจัดการเรื่องของคุณและคุณศิริคงไม่เกินวันที่ 1 พฤศจิกายน ศกนี้ เอกสารหมาย
จ.3 นั้นเป็นจดหมายลงวันที่ 24 เมษายน 2522 ถึงทนายโจทก์ ใจความว่า เรื่องขอให้ชำระหนี้นั้นทราบแล้ว แต่เพราะป่วยเป็นอัมพาตจึงต้องขอความกรุณาผัดผ่อนชำระหนี้หลังจากที่ได้หายป่วยแล้ว เห็นว่า แม้ข้อความตามเอกสารหมาย จ.10 และ จ.3 จะเป็นการขอผัดผ่อนการชำระหนี้ แต่จะเป็นหนี้เกี่ยวกับอะไร จำนวนเท่าใดไม่ปรากฏ หามีข้อความตอนใดแสดงว่าจำเลยได้กู้ยืมเงินโจทก์จำนวนดังฟ้องไม่ เอกสารดังกล่าวจึงไม่ใช่หนังสืออันเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืม คดีโจทก์ต้องห้ามมิให้ฟ้องร้องบังคับคดีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 653พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ
