เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ได้มอบฉันทะให้จำเลยไปรับโฉนดที่ดิน ๒ แปลงแทนโจทย์ ต่อมาโจทย์ไปตรวจที่เกษตร์ทราบความว่า จำเลยได้เอาที่ของโจทย์นี้ไปรวมอยู่ในน่าโฉนดที่นาของจำเลย โจทย์จึงไปขออายัติโฉนดไว้ แลมาฟ้องจำเลย จำเลยตัดฟ้องว่า โจทย์ฟ้องเกินกำหนดที่เจ้าพนักงานสั่งให้ฟ้อง ศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯ วินิจฉัยข้อตัดฟ้องของจำเลยว่า ฟังไม่ได้ เพราะพระราชบัญญัติ ออกโฉนดที่ดิน ร.ศ. ๑๒๗ มาตรา ๓ ข้อ ๓ เปนการบัญญัติเพื่อให้เจ้าพนักงานจัดการตามน่าที่ ไม่เกี่ยวกับอายุความ จึงให้ถอนที่ของโจทย์ออกจากโฉนดของจำเลย แล้วให้ใส่ชื่อโจทย์เปนเจ้าของ ฎีกาตัดสินยืน
