คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2534 เวลากลางคืนก่อนเที่ยงจำเลยบุกรุกเข้าไปในบ้านอันเป็นเคหสถานของนางเพ็ชรรัตน์กุดสาจาร ผู้เสียหาย โดยไม่มีเหตุอันสมควร จากนั้นก็ลักเอาทรัพย์ของผู้เสียหายที่เก็บรักษาไว้ในบ้านไปหลายรายการรวมราคา 16,450 บาทจำเลยได้ลงมือลักทรัพย์แล้วแต่กระทำไปไม่ตลอด ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 335, 362, 364, 365จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 365 (3) ประกอบด้วยมาตรา 364 จำคุก 1 ปี ข้อหาอื่นนอกจากนี้ให้ยกโจทก์และจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยฎีกาว่าโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานพยายามลักทรัพย์ของนางเพ็ชรรัตน์ กุดสาจาร ผู้เสียหายและฐานบุกรุกเข้าไปในเคหสถานของผู้เสียหายในเวลากลางคืนแต่ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษาลงโทษจำเลยว่ากระทำผิดฐานบุกรุกเป็นการนอกคำขอของโจทก์ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญานั้น ความปรากฏว่าโจทก์บรรยายฟ้องว่าเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2534 เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยบุกรุกเข้าไปในเคหสถานของนางเพ็ชรรัตน์ กุดสาจาร ผู้เสียหายโดยไม่ได้รับอนุญาตแล้วลักเอาทรัพย์ของผู้เสียหายไปหลายรายการรวมราคา 16,450 บาท จำเลยลงมือลักทรัพย์แล้วแต่กระทำไปไม่ตลอดเพราะผู้เสียหายเห็นจำเลยจึงร้องขึ้นเสียก่อน ขอให้ลงโทษฐานพยายามลักทรัพย์และฐานบุกรุกตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80, 335,362, 364, 365 ทั้งสองกระทงความผิด
เมื่อได้ความตามทางพิจารณาว่าจำเลยไม่ได้กระทำผิดฐานพยายามลักทรัพย์แต่กระทำผิดฐานบุกรุกเท่านั้น ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ย่อมพิพากษาลงโทษจำเลยฐานบุกรุกได้ไม่เป็นการลงโทษนอกคำขอของโจทก์ อันจะเป็นการไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาแต่อย่างใด ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1พิพากษามานั้นชอบแล้ว ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วย ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
