คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ทำสัญญาซื้อขายอะไหล่รถแทรกเตอร์แคตเตอร์พิลล่าร์และรถตักหน้าขุดหลัง แมสสีย์ จำนวน 24 รายการจากจำเลยมีราคาทั้งสิ้น 130,343 บาท จำเลยได้นำอะไหล่ที่สั่งซื้อจำนวน 24 รายการ ส่งมอบให้โจทก์ และโจทก์ได้ชำระราคาให้แก่จำเลยไปครบถ้วนแล้ว ต่อมาโจทก์ตรวจสอบพบว่าอะไหล่รถแทรกเตอร์ที่จำเลยส่งมอบไม่ถูกต้องรวม 16 รายการ จำเลยต้องเสียค่าปรับตามสัญญา ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวน 79,063.64 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีของต้นเงิน 72,632.64 บาทนับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่า ได้จัดส่งสินค้าอะไหล่ให้แก่โจทก์ถูกต้องตามสัญญาทุกประการ จำเลยจึงมิได้เป็นฝ่ายผิดสัญญาตามฟ้อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งโจทก์เป็นฝ่ายจงใจถ่วงระยะเวลาในการตรวจรับและรับเปลี่ยนสินค้าจนเนิ่นนานเป็นเวลาถึง 1 ปีเศษ
โจทก์ไม่มีสิทธิที่จะเรียกร้องค่าปรับและดอกเบี้ยจากจำเลย ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาให้จำเลยชำระเงินค่าปรับจำนวน 50,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยชำระเงินค่าปรับจำนวน40,362 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปี นับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยตามฎีกาของโจทก์มีว่า ค่าปรับที่จำเลยต้องชำระให้โจทก์นั้นควรเป็นไปตามคำพิพากษาของศาลชั้นต้นหรือไม่ โจทก์มีนายไพรัช ไพบูลย์ กรรมการตรวจรับสินค้าจากจำเลยคนหนึ่งมาเบิกความว่า
เมื่อจำเลยนำสินค้ามาส่งมอบครั้งแรก คณะกรรมการเห็นว่าถูกต้องตามใบสั่งซื้อทุกรายการ การตรวจครั้งแรกนี้ตรวจนับเพียงจำนวนว่าถูกต้องหรือไม่ ต่อมาคณะกรรมการตรวจสอบอีกครั้งหนึ่งปรากฏว่าสินค้าที่จำเลยส่งมอบถูกต้อง 7 รายการ อีก 17 รายการไม่ถูกต้อง บางรายการไม่มียี่ห้อบางรายการไม่มีหมายเลข มีรายการหนึ่งเป็นของแท้แต่ผ่านการใช้งานมาแล้ว แสดงว่าการตรวจสินค้าที่จำเลยส่งมอบตามสัญญานั้นตรวจจากการดูยี่ห้อ หมายเลข และการใช้งานมาแล้วซึ่งเป็นการตรวจสอบที่เห็นได้ว่าไม่ต้องใช้วิธีการตรวจที่ซับซ้อนยุ่งยากใช้เวลามากแต่อย่างใด เป็นการตรวจสอบตามปกติที่คณะกรรมการกระทำก่อนรับมอบสินค้าและหากกระทำเสียในคราวเดียวกับ การตรวจรับสินค้าในครั้งแรกก็จะต้องตรวจพบ
ความเสียหายที่เกิดขึ้นก็จะไม่มีมากถึงขนาดนี้ความเสียหายทั้งหมดจึงถือว่าคนของโจทก์มีส่วนปล่อยปละละเลยให้เกิดขึ้น การที่จะให้จำเลยต้องรับผิดชำระค่าปรับรายวันตามสัญญาทั้งหมดย่อมไม่ถูกต้อง ที่ศาลอุทธรณ์ให้จำเลยชำระค่าปรับจำนวน40,362 บาท แก่โจทก์ นับว่าเป็นผลดีแก่โจทก์มากแล้ว ฎีกาของโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
