คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยทำคำให้การนอกประเด็นในคดีแพ่งซึ่งโจทก์มิได้เป้นคู่ความด้วยว่าโจทก์เจ็บใจคิดอ่านให้นางมิดมาฟ้องคดี และเอาพะยานที่รู้เห็นเหตุการณ์ไปบนบานแนะนำให้ปฏิเสธ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ม. ๒๘๕ ประสงค์ให้อิสสรในทางต่อสู้คดีแก่คู่ความ ไม่จำเป็นจะต้องใช้ฉะเพาะข้อความซึ่งเป็นประเด็นให้แพ้ ชะนะโดยตรง ข้อความที่จำเลยให้การเป็นเหตุผลในคดีส่วนหนึ่ง จำเลยกล่าวขึ้นเพื่อเป็นข้อต่อสู้ จำเลยยังไม่มีผิด
