คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า มีคนร้ายลักทรัพย์ของนางเสียวเคว้งไปหลายอย่าง เจ้าพนักงานจับเสื้อเชิ๊ตที่ถูกลักได้จากนายรุน วัดสน โดยนายรุนซื้อไว้จากจำเลย ทั้งนี้โดยจำเลยบังอาจรับเสื้อเชิ๊ตของกลางรายนี้ไว้โดยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาสืบพะยานได้ ๑ ปาก แล้วชี้ขาดว่า ข้อเท็จจริงตามทางพิจารณาต่างกับฟ้อง โจทก์สืบไม่สม พิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้เพิ่งสืบพะยานได้ปากเดียว โจทก์ยังมีพะยานอื่นอีก ศาลชั้นต้นจะสั่งงดสืบพะยาน ฟังแต่ผู้เสียหายปากเดียวเป็นความจริงหรือเท็จเด็ดขาดยังไม่ได้ และจะฟังว่า ข้อเท็จจริงต่างกับฟ้องก็ยังไม่ได้ ศาลชั้นต้นงดสืบพะยานเสียนั้นไม่ชอบ ให้ย้อนสำนวนให้ศาลชั้นต้นดำเนินการพิจารณาไปจนเสร็จสิ้นกระแสความ แล้วพิพากษาใหม่ตามรูปคดี
