คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 ที่ 3 เป็นผู้ถือหุ้น ใน บริษัทจำเลยที่ 1 แต่ชำระค่าหุ้น ยังไม่ครบ จำเลยที่ 1 เป็นหนี้ค่าสินค้าและไม่มีทรัพย์สินพอชำระหนี้ ทั้งจำเลยที่ 1 ไม่ได้เรียกเก็บค่าหุ้น จากจำเลยที่ 2 ที่ 3 ทำให้โจทก์ต้องเสียประโยชน์โจทก์จึงต้องใช้สิทธิเรียกร้องแทน จำเลยที่ 1 ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3ชำระค่าหุ้น ที่ค้างขอให้จำเลยที่ 1 ชำระหนี้ค่าสินค้า และให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ร่วมกันรับผิดกับจำเลยที่ 1 ในจำนวนหนี้ดังกล่าวตามมูลค่าหุ้น ที่ยังค้างชำระพร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาจำเลยที่ 2 ที่ 3 ให้การว่า หนี้ที่จำเลยที่ 1 มีแก่โจทก์เป็นหนี้ส่วนตัว จำเลยที่ 1 ยังประกอบกิจการอยู่ และมีทรัพย์สินพอชำระหนี้ให้แก่โจทก์
โจทก์ไม่ใช่ผู้ถือหุ้น ของจำเลยที่ 1 จะมาเรียกร้องเอาค่าหุ้น ไม่ได้ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ให้เงินให้โจทก์ 99,310.46 บาทโดยให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ร่วมรับผิดตามจำนวนมูลค่าหุ้น ที่จำเลยที่ 2และที่ 3 ยังค้างชำระต่อจำเลยที่ 1 ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงิน 86,060 บาท นับถัดจากวันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยที่ 2 และที่ 3 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ชำระเงินแก่โจทก์คนละ 43,030 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีในต้นเงินดังกล่าวนับแต่วันที่ 6 มีนาคม 2528 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จ นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นจำเลยที่ 2 และที่ 3 ฎีกาศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า
จำเลยที่ 1 ไม่สามารถชำระหนี้ค่าก๊าซไนโตรเจนเหลวตามสัญญาซื้อขายให้แก่โจทก์ได้ และกรรมการของจำเลยที่ 1 ก็ไม่เรียกร้องให้ผู้ถือหุ้น ของจำเลยที่ 1 ชำระค่าหุ้น ที่ยังค้างชำระเพื่อนำเงินมาชำระหนี้ให้โจทก์ ย่อมทำให้โจทก์ผู้ เป็นเจ้าหนี้ของจำเลยที่ 1 ต้องเสียประโยชน์ โจทก์จึงมีอำนาจใช้สิทธิเรียกร้องของจำเลยที่ 1 ผู้ เป็นลูกหนี้ในอันที่จะเรียกร้องให้จำเลยที่ 2 ที่ 3 ส่งชำระค่าหุ้น ที่ค้างชำระได้ ฯลฯพิพากษายืน.
