คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องความว่า เมื่อวันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๒๖ เวลากลางวันนายขวัญชัย ตุ่มสี ได้ชิงทรัพย์เงินสดของนางแสงจันทร์ เจริญใจ ผู้เสียหายไป จำเลยซึ่งเป็นเจ้าพนักงานตำรวจได้ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ โดยจำเลยไม่จับกุมตัวนายขวัญชัยตุ่มสี นำส่งพนักงานสอบสวนดำเนินคดีข้อหาชิงทรัพย์ ปล่อยให้นายขวัญชัย ตุ่มสีหลบหนีไปอันเป็นการกระทำในตำแหน่งอันเป็นการมิชอบเพื่อช่วยนายขวัญชัย ตุ่มสีมิให้ต้องรับโทษในความผิด ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๑๕๗,๒๐๐
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว เห็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๐ พิพากษากลับให้จำคุก ๒ ปีปรับ ๔,๐๐๐ บาท โทษจำคุกรอไว้สามปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ขอไม่ให้รอการลงโทษ
จำเลยฎีกาขอให้ยกฟ้อง ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่า วันเกิดเหตุนายขวัญชัย ตุ่มสี เข้าไปในร้านตัดผมของนายบุญส่ง แพทรงพัฒน์ คว้าเงินที่นางแสงจันทร์บุตรนายบุญส่งกำลังนับอยู่และพูดว่าได้หลักฐานแล้ว มีการกอดปล้ำแย่งเงินคืน นายขวัญชัยหนีออกนอกร้าน จำเลยทราบเหตุได้พานายขวัญชัยเข้ามาขอโทษนายบุญส่งอ้างว่าเป็นเด็กของจำเลย มาช่วยเป็นสายจับการพนันและบอกว่าที่นายขวัญชัยเข้าไปคว้าเงินผู้เสียหายนั้นเป็นการเข้าใจผิด แต่นายบุญส่งไม่ยอม ให้ไปพูดกันที่โรงพัก จำเลยจึงพานายขวัญชัยไปและไม่ส่งตัวให้พนักงานสอบสวนดำเนินคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า พฤติการณ์ดังกล่าวของจำเลยเป็นเรื่องจำเลยใช้ดุลพินิจว่า นายขวัญชัยได้กระทำผิดฐานชิงทรัพย์ผู้เสียหายหรือไม่จำเลยเข้าใจว่านายขวัญชัยมีเจตนาเข้าไปยึดเงินจากผู้เสียหายไปให้แก่เจ้าพนักงานเพื่อเป็นหลักฐานว่ามีการลักลอบเล่นการพนันสลากกินรวบโดยไม่ได้รับอนุญาต การกระทำของจำเลยจึงไม่มีเจตนาจะช่วยเหลือนายขวัญชัย ตุ่มสี มิให้ต้องรับโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๐๐
Result
พิพากษากลับ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น.
