คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย กระทำ ผิด ต่อ กฎหมาย หลาย กรรม ต่าง กัน คือมี อาวุธ ปืน สั้น ชนิด ทำเอง จำนวน 1 กระบอก ไม่ มี เครื่องหมายทะเบียน ปืน ประทับ ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดย ไม่ ได้ รับ ใบอนุญาตมี กระสุน ปืน ชนิด .30 จำนวน 3 นัด ซึ่ง เป็น กระสุน ปืน ที่ ใช้ กับอาวุธ ปืน ที่ นายทะเบียน ท้องที่ มิอาจ ออก ใบอนุญาต ให้ ได้ ไว้ ในความ ครอบครอง และ พก พา อาวุธ ปืน และ เครื่อง กระสุน ปืน ดังกล่าวไป ตาม ทาง สาธารณะ หมู่บ้าน และ ที่ ชุมนุมชน ซึ่ง จัด ให้ มี งานเผา ศพ โดย ไม่ ได้ รับ อนุญาต ขอ ให้ ลงโทษ จำเลย ตาม พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7, 8ทวิ, 55, 72, 72ทวิ, 78ประมวลกฎหมายอาญา 91, 371 และ
ริบ ของกลาง จำเลย ให้การ ปฏิเสธ ศาลชั้นต้น พิพากษา ว่า จำเลย มี ความผิด ตาม พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ มาตรา 7, 72 ลงโทษ จำคุก 1 ปี 6 เดือน ปรับ 3,000 บาท โทษ จำคุก ให้รอ การ ลงโทษ ไว้ 2 ปี ริบ ของกลาง ข้อหา อื่น ให้ ยก โจทก์ อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษา แก้ เป็น ว่า ให้ ลงโทษ ฐาน มี อาวุธ ปืน โดยไม่ ได้ รับ อนุญาต ตาม มาตรา 7, 72 จำคุก 1 ปี และ ฐาน มี เครื่องกระสุน ปืน ที่ นายทะเบียน ไม่ อาจ ออก ใบอนุญาต ให้ ได้ ตาม มาตรา55, 78 จำคุก 2 ปี รวม จำคุก 3 ปี ไม่ รอ การ ลงโทษ นอกจาก ที่ แก้คง ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลชั้นต้น จำเลย ฎีกา ศาลฎีกา วินิจฉัย ว่า '....จำเลย ฎีกา ว่า จำเลย มิได้ มี อาวุธ ปืนและ เครื่อง กระสุน ปืน ของกลาง ไว้ ใน ความ ครอบครอง และ หาก
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลย กระทำ ผิด จริง ก็ ขอ ให้ ลงโทษ ใน สถาน เบา
พิเคราะห์แล้ว เห็น ว่า เมื่อ ศาลชั้นต้น พิพากษา ลงโทษ จำเลย นั้น จำเลย มิได้อุทธรณ์ คัดค้าน ข้อเท็จจริง แต่ ประการ ใด ข้อเท็จจริง ที่ ว่า จำเลยได้ กระทำ ความผิด หรือไม่ จึง เป็น อัน ถึง ที่สุด ไป ตาม คำพิพากษาศาลชั้นต้น ซึ่ง ได้ วินิจฉัย ไว้ ว่า จำเลย มี อาวุธ ปืน และ เครื่องกระสุน ปืน ของกลาง ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดย ไม่ ได้ รับ อนุญาตโดย จำเลย มี กระสุน ปืน ของกลาง นั้น ไว้ เพื่อ จะ ใช้ กับ อาวุธ ปืนของกลาง ฉะนั้น จำเลย จะ ย้อน กลับ ฎีกา คัดค้าน ข้อเท็จจริง ดังกล่าวอีก ไม่ ได้ เพราะ ปัญหา ข้อ นี้ ได้ ยุติ ไป แล้ว ศาลฎีกา จึง ไม่ รับวินิจฉัย ส่วน ปัญหา ข้อ กฎหมาย ที่ ศาลอุทธรณ์ วินิจฉัย ว่า การ
กระทำของ จำเลย เป็น ความผิด 2 กรรม ต่าง กัน คือ ฐาน มี อาวุธ ปืน โดยไม่ ได้ รับ อนุญาต กระทง หนึ่ง กับ ฐาน มี เครื่อง กระสุน ปืน ที่นายทะเบียน ไม่ อาจ ออก ใบอนุญาต ให้ ได้ อีก กระทง หนึ่ง นั้น ศาลฎีกาเห็น ว่า การ ที่ จำเลย มี อาวุธปืน พร้อม ด้วย กระสุน ปืน ของกลางขนาด .30 จำนวน 3 นัด ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดย ไม่ ได้ รับ อนุญาตไว้ นั้น แม้ ข้อเท็จจริง จะ ฟัง ได้ ว่า กระสุน ปืน ของกลาง เป็นเครื่อง กระสุน ปืน ที่ นายทะเบียน ไม่ อาจ ออก ใบอนุญาต ให้ ได้ ก็ ตาม เมื่อ จำเลย มี กระสุน ปืน ของกลาง ไว้ เพื่อ จะ ใช้ กับ อาวุธ ปืนของกลาง โดย เฉพาะ เช่นนี้ ย่อม เป็น ที่ เห็น เจตนา ของ จำเลย ได้ ว่าการ ที่
จำเลย มี อาวุธ ปืน และ เครื่อง กระสุน ปืน ของกลาง นั้น เป็นการ มี ไว้ เพื่อ ความ ประสงค์ อัน เดียว กัน การ กระทำ ของ จำเลย จึงถือ ได้ ว่า เป็น กรรม เดียว แต่ เป็น ความ ผิด ต่อ กฎหมาย หลาย บท...' พิพากษา แก้ เป็น ว่า จำเลย มี ความ ผิด ตาม พระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ มาตรา 7, 55, 72, 78 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 90 ให้ ลงโทษ ตามพระราชบัญญัติ อาวุธปืนฯ มาตรา 78 ที่ แก้ไข แล้ว ซึ่ง เป็น บท หนักโดย ให้ จำคุก 2 ปี ไม่ ปรากฏ ว่า จำเลย เคย ต้อง โทษ จำคุก มา ก่อนตาม พฤติการณ์ แห่ง คดี ปรากฏ ว่า จำเลย มี อาวุธ ปืน และ เครื่องกระสุน ปืน ของกลาง ไว้ ใน ความ ครอบครอง โดย พก ติดตัว อยู่ บน เรือนของ จำเลยเอง จึง ให้ รอ การ ลงโทษ จำคุก ไว้ มี กำหนด 2 ปี นอกจาก ที่แก้ คง ให้ เป็น ไป ตาม คำพิพากษา ศาลอุทธรณ์
