คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์หรือรับของโจร รถจักรยานยนต์ของนายสตุ้ง แซ่ตัง และนับโทษต่อจากอีกคดีหนึ่งจำเลยให้การปฏิเสธแต่รับว่าเป็นบุคคลคนเดียวกับจำเลยในคดีที่โจทก์ขอให้นับโทษต่อศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลยในความผิดฐานลักทรัพย์และให้นับโทษต่อตามที่โจทก์ขอจำเลยอุทธรณ์ขอให้ยกฟ้องในความผิดฐานลักทรัพย์ส่วนข้อหาฐานรับของโจรเป็นฟ้องซ้ำกับคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 1494/2524ของศาลจังหวัดนครราชสีมา ซึ่งจำเลยถูกศาลพิพากษาลงโทษไปแล้วจึงลงโทษจำเลยอีกไม่ได้ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ในข้อหาลักทรัพย์นั้นโจทก์ไม่มีพยานมาสืบว่าจำเลยเป็นคนร้ายลักทรัพย์ของผู้เสียหายไป ส่วนข้อหาฐานรับของโจรเห็นว่าเป็นฟ้องซ้ำตามที่จำเลยอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาว่าพยานโจทก์ที่นำสืบรับฟังได้ว่า จำเลยเป็นคนร้ายที่ลักทรัพย์หรือรับของโจรตามฟ้อง และในข้อหารับของโจรนั้นไม่เป็นฟ้องซ้ำ ขอให้ลงโทษจำเลยฐานใดฐานหนึ่งตามฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่าพยานโจทก์ไม่พอฟังว่าจำเลยกระทำผิดฐานลักทรัพย์ส่วนข้อหาฐานรับของโจรนั้นเห็นว่า
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในข้อหาลักทรัพย์หรือรับของโจรฐานใดฐานหนึ่ง ปรากฏว่าศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยในข้อหาฐานลักทรัพย์และโจทก์ไม่อุทธรณ์ กรณีจึงต้องถือว่าข้อหาความผิดฐานรับของโจรตามฟ้องได้ยุติไปแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้น ถึงแม้ว่าจำเลยจะได้อุทธรณ์ในข้อความผิดฐานรับของโจรว่าเป็นฟ้องซ้ำ จะลงโทษจำเลยในข้อหานี้อีกไม่ได้ก็ตาม ก็ไม่มีประโยชน์แก่คดีแต่อย่างใด เพราะศาลชั้นต้นไม่ได้ลงโทษจำเลยในข้อหานี้อยู่แล้วจึงไม่ชอบที่ศาลอุทธรณ์จะรับวินิจฉัยข้ออุทธรณ์ดังกล่าว ดังนั้นเมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยไม่มีความผิดในข้อหาลักทรัพย์แล้วโจทก์ย่อมฎีกาได้เฉพาะในข้อหาลักทรัพย์เท่านั้น จะฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยในข้อหารับของโจรซึ่งยุติไปแล้วตั้งแต่ศาลชั้นต้นอีกไม่ได้ ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยฎีกาของโจทก์ที่ขอให้ลงโทษจำเลยในข้อหาฐานรับของโจรรวมทั้งที่ว่าไม่เป็นฟ้องซ้ำด้วยพิพากษายืน
