คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลแพ่งมีคำสั่งพิทักษ์ทรัพย์ของบริษัทเครดิตฟองซิเอร์เยาวราช จำกัด ผู้ล้มละลายเมื่อวันที่ 23กุมภาพันธ์ 2530 และพิพากษาให้ล้มละลายเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน2530 ชั้นรวบรวมและจำหน่ายทรัพย์สินของผู้ล้มละลายเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์มีหนังสือทวงหนี้ให้ผู้ร้องที่ 1 ชำระหนี้ตามสัญญากู้เงินจำนวน 11,000,000 บาท พร้อมดอกเบี้ย นับแต่วันที่ 21 พฤศจิกายน 2526 เป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จและไถ่ถอนจำนองที่ดินโฉนดเลขที่ 652, 937,5668, 5669, 5670, 5684,5695, 5696, 5697, 5698, 5699, 9145, 9146 และ 9147 พร้อมสิ่งปลูกสร้าง ภายในกำหนดเวลา 14 วัน นับแต่วันรับหนังสือ ผู้ร้องที่ 1 ได้รับหนังสือทวงหนี้แล้ว มิได้ปฏิเสธหนี้และไถ่ถอนจำนองภายในกำหนด
เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ขอให้ศาลแพ่งออกคำบังคับ แต่ผู้ร้องที่ 1 ไม่ปฏิบัติตามคำบังคับศาลแพ่งได้ออกหมายตั้งเจ้าพนักงานบังคับคดี กรมบังคับคดีดำเนินการบังคับคดี และศาลแพ่งได้ขอให้ศาลจังหวัดตราดบังคับคดีแทน เนื่องจากที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่จะบังคับคดีดังกล่าวอยู่ในเขตอำนาจศาลจังหวัดตราด และเจ้าพนักงานบังคับคดีศาลจังหวัดตราดได้ยึดและประกาศขายทอดตลาดที่ดินพร้อมสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวผู้ร้องทั้งสองยื่นคำร้องต่อศาลจังหวัดตราด ขอให้งดการขายทอดตลาดที่ดินและสิ่งปลูกสร้างไว้ก่อนเพื่อรอฟังผลคดีที่ผู้ร้องที่ 1 ยื่นคำร้องขอต่อศาลแพ่งให้มีคำสั่งให้ผู้ร้องที่ 1ซึ่งเป็นบริษัทร้างกลับคืนขึ้นทะเบียนหรือคืนเข้าสู่ทะเบียนหุ้นส่วนบริษัทให้เรียบร้อยเสียก่อน จึงจะดำเนินการไถ่ถอนการจำนองที่ดินและสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวที่ผู้ร้องที่ 1 ถือกรรมสิทธิ์ไว้แทนผู้ร้องที่ 2 ต่อไปได้เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ร้องทั้งสอง
เพราะคดีดังกล่าวอยู่ระหว่างไต่สวนคำร้องศาลจังหวัดตราดมีคำสั่งงดการขายทอดตลาดเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ยื่นคำร้องว่า ศาลจังหวัดตราดเป็นศาลที่บังคับคดีแทนศาลแพ่ง จึงไม่ชอบที่จะมีคำสั่งงดการขายทอดตลาด ขอให้เพิกถอนคำสั่งและมีคำสั่งใหม่ให้เจ้าพนักงานบังคับคดีศาลจังหวัดตราดดำเนินการขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดไว้ศาลจังหวัดตราดนัดพร้อมแล้วมีคำสั่งให้เจ้าพนักงานบังคับคดีศาลจังหวัดตราดดำเนินการขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดไว้ต่อไปผู้ร้อง ทั้ง สอง อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ ภาค 1
Result
พิพากษายืนผู้ร้อง ทั้ง สอง ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่ผู้ร้องทั้งสองฎีกาในปัญหาแรกว่าศาลจังหวัดตราดมีอำนาจสั่งให้งดการบังคับคดีโดยสั่งให้งดการขายทอดตลาดทรัพย์ที่ยึดได้ตามคำร้องของผู้ร้องทั้งสองนั้น เห็นว่าคำร้องของผู้ร้องทั้งสองที่ขอให้ศาลสั่งงดการบังคับคดีเป็นคำร้องที่เกี่ยวเนื่องกับการบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาลศาลที่มีอำนาจทำคำวินิจฉัยชี้ขาดคำร้องของผู้ร้องทั้งสองดังกล่าวคือศาลแพ่งซึ่งเป็นศาลที่ได้พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีนี้ในชั้นต้น ทั้งนี้ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 302 วรรคหนึ่ง และด้วยเหตุดังกล่าว จึงเห็นว่าศาลจังหวัดตราดซึ่งเป็นศาลที่ได้รับมอบหมายจากศาลแพ่งให้ดำเนินการบังคับคดียึดทรัพย์และขายทอดตลาดแทน ไม่มีอำนาจสั่งให้งดการบังคับคดีตามคำร้องของผู้ร้องทั้งสอง ฎีกาของผู้ร้องทั้งสองในปัญหานี้ฟังไม่ขึ้นและคดีไม่จำต้องวินิจฉัยปัญหาข้ออื่นตามฎีกาของผู้ร้องทั้งสองอีก ที่ศาลอุทธรณ์ภาค 1 พิพากษามานั้น ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยพิพากษายืน
