คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่าจำเลยเอาจิบอันเปนเครื่องมือประจำจับสัตว์น้ำในที่สาธารณประโยชน์ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอากรค่าน้ำ ศก ๑๒๐ มาตรา ๑๑ - ๑๔ - ๑๗ - ๑๘ - ๑๙ กฎเสนาบดีข้อ ๒๓ (๕) จำเลยต่อสู้ว่า จิบชนิดนี้ไม่ใช่เครื่องมือประจำ ศาลล่างทั้ง ๒ เห็นว่า กฎเสนาบดีหาได้ระบุชื่อจิบเล็กว่าเปนเครื่องมือประจำไม่ จำเลยไม่มีผิด ให้ยกฟ้องโจทย์
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยปักหลักลงในคลอง ๒ อัน เอาไม้พาดปากคลองวางจิบขวางคลองซึ่งเปนที่สาธารณประโยชน์คอยดักจับสัตว์น้ำประจำอยู่กับที่ แล ป. เจ้าพนักงานยืนยันว่าจิบเล็กนี้เรียกว่า เครื่องมือประจำที่ตามท้องตรา ข้อที่ศาลยกเหตุว่ากฎเสนาบดีระบุชื่อ แต่จิบใหญ่เปนเครื่องมือประจำนั้นเปนความเข้าใจผิด เพราะกฎเสนาบดีระบุชื่อแต่เฉภาะเครื่องมือที่ต้องพิกัดอัตราเก็บอากรค่าน้ำเท่านั้น เช่นจิบใหญ่เปนต้น แต่เครื่องมือที่ไม่ต้องเสียอากรค่าน้ำ เช่นจิบเล็กเปนต้น ซึ่งไม่ได้ระบุชื่อไว้ในกฎเสนาบดีมิได้หมายความว่าจะเปนเครื่องมือไม่ประจำที่ทั้งหมด เครื่องมือชนิดใดประจำที่หรือไม่ ต้องดูลักษณการที่บุคคลใช้เครื่องมือนั้น กิริยาที่ปักหลักกางจิบจับสัตว์น้ำประจำอยู่กับที่ควรถือว่าเปนการใช้เครื่องมือจับสัตว์น้ำประจำที่ เปนความผิดตามกฎเสนาบดีข้อ ๒๓ ( ๕ ) จำเลยต้องรับโทษตามพระราชบัญญัติอากรค่าน้ำมาตรา ๑๙ ข้อ ๔ ให้ปรับจำเลย ๒๐ บาท
