คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่า จำเลยขึ้นไปบนเรือนบีบคอ พ.เจ้าทรัพย์โดยจะแย่งเอาสายสร้อย แต่เอาไปไม่ได้ จึงขอให้ลงโทษตามบท ๓๐๐-๖๐
จำเลยให้การปฏิเสธ อ้างฐานที่อยู่ ศาลเดิมฟังว่าจำเลยมีผิดให้ลงโทษจำคุก ๓ ปีแลลด ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๒ ปีตามบท ๒๙๙ - ๖๐ ประกอบ ๒๙๓ ข้อ ๑ แล ๒๙๔ ข้อ ๑ ศาลอุทธรณ์กลับ ฟังว่าจำเลยเข้าไปหา พ.เพื่อการอนาจาร จะลงโทษจำเลยไม่ได้เพราะเปนความผิดคนละประเภทจึงให้ยกฟ้องโจทย์ ฎีกาฟังว่า เหตุที่ศาลอุทธรณ์ยกเหตุขึ้นปล่อยตัวจำเลยนั้น ข้อนี้จำเลยไม่ได้ต่อสู้ แลคำพยานก็ไม่ได้บ่งถึงทางนั้นเลย จึงยืนตามศาลเดิม
