เนื้อความคำพิพากษา
โจทย์ฟ้องขอให้ห้ามจำเลยไม่ให้ขัดขวางในการปักเขตร์ที่ดิน จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิได้ความว่าที่วิวาทนี้อยู่ในเขตรโฉนดของโจทย์ แต่จำเลยนำสืบได้ว่าเปนที่ดินของจำเลยได้รับมรฎกจากบิดามารดา แลปกครองมาประมาณ ๕๐ ปีแล้วมีรั้วแลกอไผ่เปนเขตร ตั้งแต่เจ้าพนักงานออกโฉนดให้แก่ ก. ก.ขายแก่ ป. ป.ขายแก่โจทย์ ก.ก็ดี ป.ก็ดี โจทย์ก็ดี หาได้เคยเข้าปกครองในที่รายวิวาทไม่ เมื่อโจทย์ซื้อจาก ป. ก็หาได้สอบเขตรกันไม่ ต่อเมื่อซื้อแล้วโจทย์จะเข้าไปทำการเพาะปลูก จำเลยไม่ยอมให้ทำ ศาลฎีกาตัดสินว่า เห็นได้ว่าฝ่ายจำเลยเปนผู้ปกครอง แลแสดงตนเปนเจ้าของโดยปรปักษ์ แม้ที่รายนี้จะอยู่ในโฉนดเกิน ๑๐ ปี ก. และ ป. ได้ละทิ้งที่ขาดกรรมสิทธิแล้ว โจทย์ผู้รับโอนก็ไม่มีอำนาจเช่นเดียวกัน ให้ยกฎีกาโจทย์เสีย
