คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ซื้อเครื่องปรับอากาศยี่ห้อ "แอดมิรัล" จำนวน 5 เครื่อง โดยจำเลยอ้างว่าจะนำเครื่องปรับอากาศทั้งห้าเครื่องไปขายให้แก่นายสุชาติ โจทก์ได้ระบุชื่อผู้ซื้อเป็นนายสุชาติตามคำร้องของจำเลย จำเลยเป็นผู้รับเครื่องปรับอากาศทั้งห้าเครื่องไปจากโจทก์ และจำเลยได้สลักหลังตั๋วแลกเงินของ ธนาคารกรุงเทพ จำกัด สาขาสยามสแควร์ จำนวน 110,600 บาท เป็นการชำระราคาให้แก่โจทก์ โจทก์ได้นำตั๋วแลกเงินไปเข้าบัญชีของโจทก์เพื่อเรียกเก็บเงินแต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินโดยอ้างว่าเป็นตั๋วแลกเงินปลอม ขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยชำระเงิน 110,600 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยมิได้ซื้อเครื่องปรับอากาศตามฟ้อง
ผู้ซื้อคือนายสุชาติ ผู้ซื้อได้ชำระราคาเป็นตั๋วแลกเงินผ่านจำเลยซึ่งเป็นพนักงานขายเพื่อชำระให้โจทก์แล้ว เป็นการซื้อขายเสร็จเด็ดขาด เมื่อโจทก์เรียกเก็บเงินตามตั๋วแลกเงินไม่ได้ โจทก์ต้องทวงถามเอาจากนายสุชาติเอง จะเรียกเก็บจากจำเลยไม่ได้จำเลยจะได้ค่านายหน้าจากการขายเครื่องละ 2,120 บาท รวมเป็นเงิน 10,600 บาทจึงฟ้องแย้งขอให้โจทก์ชำระเงินค่านายหน้าแก่จำเลยโจทก์ให้การแก้ฟ้องแย้งศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่า จำเลยเป็นผู้ซื้อเครื่องปรับอากาศจากโจทก์เพื่อจะนำไปขายต่อ
Result
พิพากษาให้จำเลยชำระเงินแก่โจทก์และให้ยกฟ้องแย้งจำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า จำเลยเป็นนายหน้าไม่ใช่ผู้ซื้อเครื่องปรับอากาศของโจทก์ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชำระค่าเครื่องปรับอากาศให้โจทก์แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายเกี่ยวกับฟ้องแย้งของจำเลยว่า ส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้โจทก์ใช้ค่านายหน้าจำนวน 10,600 บาทให้จำเลยนั้น ฟ้องแย้งจำเลยต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 224 แม้ศาลอุทธรณ์จะรับวินิจฉัย ก็ไม่เป็นเหตุให้จำเลยมีสิทธิฎีกา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องโจทก์เสียด้วย
