คำฟ้องและคำให้การ
จ. ร. มาแจ้งต่อ ฉ. ซึ่งรักษาการแทนกำนันว่า พ. ยิง จ. ร. ฉ. กับพวกจึงถือไม้คนละอันพากันไปจับ พ. พ. กับพวกต่างถือปืนแลมีดวิ่งมาทำท่าจะทำร้าย ฉ. พวกของ ฉ. จึงตี พ. เพื่อป้องกัน ฉ. ในทันใดก็มีเสียงปืนดัง ๑ นัดยิงมาถูก ส. พวก พ. ตาย แลถูก พ. บาดเจ็บสาหัสไม่ได้ความปรากฏว่าใครยิง อัยการฟ้อง ฉ. แลพวกของ ฉ. ขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๔๙, ๒๕๓ ฯลฯ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ฉ. ได้กระทำการตามน่าที่แลพวกของ ฉ.จำเลยได้ต่อสู้เพื่อป้องกันพอสมสมควรแก่เหตุ ไม่มีความผิด จะยกเหตุที่ ส. ถูกกระสุนปืนของคนอื่นตายมาเปนเหตุลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๓ ไม่ได้ ให้ยกฟ้องโจทย์
