เนื้อความคำพิพากษา
จำเลยเป็นสารวัตร์กำนันเป็นสายลับของนายอำเภอกรุงเก่าๆ ได้มอบปืนให้แก่จำเลยพร้อมด้วยใบอนุญาตของนายอำเภอซึ่งเซ็นชื่อประทับตราตำแหน่งนายทะเบียนไว้ประจำปืน โดยเพื่อให้จำเลยใช้ป้องกันชีวิตในการปราบปรามโจรผู้ร้ายมีกำหนด ๓ เดือน ปืนนี้เป็นปืนของกลางของอำเภอ โจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานมีปืนโดยมิได้รับอนุญาต ศาลฎีกาตัดสินว่าจำเลยเป็นสารวัตรกำนันอยู่ในบังคับบัญชาของนายอำเภอ เมื่อนายอำเภอได้อนุญาตและมอบอาวุธปืนให้จำเลยไปช่วยปราบปรามผู้ร้ายเช่นนี้เห็นได้ว่าไม่มีเหตุอย่างใดที่จะให้จำเลยคิดว่าคำสั่งของนายอำเภอไม่ชอบด้วยกฎหมาย จำเลยนำปืนไปใช้เพื่อช่วยปราบปรามโจรผู้ร้ายตามคำสั่งของนายอำเภอ จึงได้รับยกเว้นอาญาตาม ม.๕๒(๒),แห่งกฎหมายอาญาจึง
Result
พิพากษายืนตามศาลล่างทั้ง ๒ ให้ยกฟ้องโจทก์
